Telugu

తెలుగు – తేనెకన్నా తియ్యనిది

ఈ భాష మాట్లాడ గలిగిన 8 కోట్ల ప్రజలతో, అభివృద్ధి చెందుతూన్న వినోద పరిశ్రమలతో భారత ఉపఖండం లో తెలుగు మరొక మహత్తరమైన భాష.గా రూపొందింది . ఈ వ్యాసం ఈ భాష యొక్క మూలాన్ని ,చరిత్రను పరిశీలిస్తుంది.

తెలుగు ఒక భారతీయభాషగా గుర్తింపు పొందింది. మరియు, భారతదేశంలో హైటెక్ రాజధాని హైదరాబాద్ కు పుట్టిల్లైన ఆంధ్ర ప్రదేశ్ కు అధికారిక భాష. అనేక ఇతర ద్రవిడ భాషల వలె కాక తెలుగుభాష మూలాణ్వేషణకు సంతృప్తికరమైన, నిర్ణయాత్మకమైన ఆధారాలు లేవు. అయినా కూడా, మొదటి శకం బి.సి లో శాతవాహన రాజులు సృష్టించిన “గధాశప్తశతి” అన్న మహారాష్ట్రీ ప్రాకృత్ పద్య సంకలనంలో తెలుగు పదాలు మొట్టమొదట కనిపించాయి. కాబట్టి, తెలుగు భాష మాట్లాడేవారు, శాతవాహన వంశపు రాజుల ఆగమనానికి ముందుగా కృష్ణ ,గోదావరి మధ్య భూభాగంలో నివాసం ఉండే పెద్ద వారయి ఉంటారని నిర్ణయించ వచ్చు.

తెలుగు లోని స్పష్టమైన మొట్టమొదటి ప్రాచీన శిలాశాసనం 7వ శకం ఎ.డి. కి చెందినది. 11 వ శతాబ్దం ఎ.డి. ప్రాంతంలో నన్నయ రచించిన మహాభారతం తెలుగు లోని మొట్టమొదటి సాహిత్య కావ్యం. విజయనగర చారిత్రకశకానికి చెందిన చక్రవర్తి కృష్ణదేవరాయల ఆదరణలో 16 వ శతాబ్దం ఎ.డి. ప్రాంతంలో తెలుగు సాహిత్యపు స్వర్ణయుగం వికసించింది.

శ్రీనాథుని “శృంగార నైషధం,” పోతన “దశమస్కంధం”, జక్కన “విక్రమార్క చరిత్ర”, తాళ్ళపాక తిమ్మక్క “సుభద్రా కల్యాణం”, మొదలైనవి మహారాజు కృష్ణదేవరాయల స్వర్ణయుగం కంటె ముందుగానే ఉన్నకొన్ని గొప్ప సాహిత్యాలు. స్వతహాగా కవియైన మహారాజు తన “ఆముక్తమాల్యద” తో “ప్రబంధం” అన్న కవిత్వరూపాన్ని ప్రవేశపెట్టాడు. ఆ కాలంలో అతి ప్రముఖ కవులైన అష్టదిగ్గజాలతో ఆయన ఆస్థానం శోభిల్లింది.

కర్నాటక సంగీతపు ప్రముఖులెంతో మంది వారి సాహిత్యాన్ని తెలుగులోనే రచించారు. అటువంటి ప్రసిద్దమైన వారి జాబితా లోనివే త్యాగరాజు, అన్నమాచార్య, మరియు క్షేత్రయ్య వంటి పేర్లు. మైసూర్ వాసుదేవాచార్ వంటి ఆధునిక రచయితలు కూడా వారి రచనలకు మాధ్యమంగా తెలుగునే ఎంచుకొన్నారు.

అశోకుడి చారిత్రక శకానికి చెందిన బ్రాహ్మి లిపి నుంచి తెలుగు లిపి ఉద్భవించినట్టుగా నమ్ముతున్నారు. తెలుగు యొక్క తూర్పు చాళుక్యుల లిపిని వర్తకులు ఆగ్నేయ ఆసియా ప్రాంతాలకు అందచేసారు. అక్కడ ఈ లిపి, మాన్, బర్మీస్, థాయ్, ఖ్మేర్, కామ్, జావనీస్, మరియు బాలినీస్ భాషల లిపుల ఉద్భవానికి కారకమయ్యింది. తెలుగు లిపి తో వాటికి స్పష్టంగా పోలికలు కనిపిస్తాయి. తెలుగు అక్షరమాల చూడడానికి దాని సమీప దాయాదియైన కన్నడ అక్షరమాల వలనే కనిపిస్తుంది.

తెలుగు లిపిలో చాలవరకు ఉచ్చరించగల ఏకాక్షరాలతో ఉండి, ఎడమనుండి కుడికి, సరళమైన, సంక్లిష్టమైన అక్షరాల సరళితో కూడి ఉంటుంది. ఈ విధమైన ఉచ్ఛరించగల ఏకాక్షరాలు అనేకంగా ఉండడానికి ఆస్కారం ఉన్నందువల్ల, అక్షరాలు “అచ్చులు” ( వొవెల్స్ లేదా స్వర్ ) మరియు “హల్లులు” ( కాన్సొనెంట్స్ లేదా వ్యంజన్ ) అన్న ప్రధానమైన ప్రమాణాలను కలిగి ఉన్నాయి. హల్లుల రూపు వాటి వాడుకను బట్టి, సందర్భానుసారము మార్పు చెందుతూ ఉంటుంది. అచ్చుల ధ్వని వాటిలో లేనప్పుడు హల్లులు పరిశుద్ధమైనవిగా పరిగణించబడతాయి. అయితే, హల్లులను వ్రాయడానికీ , చదవడానికీ, అచ్చు “అ” ను చేర్చడం సాంప్రదాయకం. హల్లులు వేర్వేరు అచ్చులతో చేరినప్పుడు, అచ్చుఅంశం వర్ణ పరిచ్ఛేదముతో “మాత్రలు” అన్నసంకేతాలను ఉపయోగించడంతో గుర్తింపబడుతుంది. ఈ “మాత్రల” ఆకారాలు తమ తమ హల్లుల ఆకారాలకు ఎంతో విరుద్ధంగా ఉంటాయి. తెలుగులో ఒక వాక్యం “పూర్ణవిరామం”తో కానీ, “దీర్ఘవిరామం”తో కానీ ముగించబడుతుంది. అంకెలను గుర్తించడానికి తెలుగులో ప్రత్యేకంగా సంకేతాలున్నా, అరాబిక్ అంకెలే విస్తృతంగానూ, సర్వసాధారణంగానూ ఉపయోగింపబడుతున్నాయి.

ఈ విధంగా, తెలుగులో, 16 అచ్చులు, 3 విశేషఅచ్చులు, 41 హల్లులు చేరి మొత్తం 60 సంకేతాలు కలవు.
తెలుగును సాధారణంగా ఒకదానితో ఒకటి కలిసి చేరి పోయే భాషగా గుర్తిస్తారు, ఇందులో ఒక నామవాచకానికి దాని ఉపయోగాన్ని బట్టి ప్రత్యేకమైన అక్షరాలు చేర్చబడతాయి. వ్యాకరణపరంగా, తెలుగులో కర్త, కర్మ, క్రియ, ఒక పద్ధతి ప్రకారం, ఒకదాని తర్వాత మరొకటి వాక్యంలో వాడబడతాయి.

తెలుగును ఒక ద్రవిడ భాషగా గుర్తించడానికున్న ఎన్నో మార్గాలలో ఇదొక్కటి. తెలుగుకు “విభక్తి” సంప్రదాయం కూడా ఉంది. తెలుగులో ప్రతి పదమూ ఒక అచ్చుతోనే ముగింపు పొందడంతో, 19వ శతాబ్దపు యాత్రీకులు సాధారణంగా దీనిని “ఇటాలియన్ అఫ్ ది ఈస్ట్” ( తూర్పు దేశపు ఇటాలియన్ భాష ) గా పరిగణించేవారు.
1796 లో మొదటి తెలుగు అచ్చు పుస్తకం విడుదలైనా, తెలుగు సాహిత్యపు పునరుద్ధరణ 19వ శతాబ్దపు మొదట్లో సాధ్యమయ్యింది. 19వ శతాబ్దపు మధ్యప్రాంతంలో , షెల్లీ, కీట్స్, వర్డ్స్వర్త్ వంటి కవుల కవిత్వంచే అమితంగా ప్రభావం చెందిన యువ కవులు “భావకవిత్వం” అన్న సరికొత్త ప్రణయ కవిత్వానికి జన్మనిచ్చారు.

మొట్టమొదటి నవలగా పరిగణించబడుతూన్నకందుకూరి వీరేశలింగంగారి “రాజశేఖరచరిత్రము” తో తెలుగు సాహిత్యపు పునరుద్ధరణ సంపూర్ణమయ్యింది. గురజాడ అప్పారావుగారు. గిడుగు రామ్మూర్తి వారి “ముత్యాల సరాలు”, కట్టమంచి రామలింగారెడ్డిగారి (ఆంధ్ర విశ్వవిద్యాలయపు వ్యవస్థాపకులు) “ముసలమ్మ మరణం”, రాయప్రోలు సుబ్బారావుగారి “త్రుణకంటకం” మొదలైన తెలుగుసాహిత్యపు నవయుగ వైతాళికులు వ్యవహారిక భాషను వాడడం “వ్యావహారిక భాషా వాదా”నికి దారితీసింది.

ఈనాడు హైదరాబాద్ కు ఇన్ ఫర్మేషన్ టెక్నాలజి తో ఉన్న సామీప్యం, తెలుగు భాషాభిమానుల మేళవించిన కృషి, ఇన్ ఫర్మేషన్ టెక్నాలజి విభాగంలోనూ, కంప్యూటింగ్ విభాగంలోనూ, తెలుగు గణించదగ్గ అభివృద్ధి పొందగలదని నిశ్చయంగా తెలుపుతూంది. ఈ మృదుమధురమైన భాష శతాబ్దాలుగా ఉన్న తన చరిత్ర వలెనే మున్ముందు తప్పకుండా వర్ధిల్లగలదని కాలము, కృషి నిశ్చయంగా

Standard
Telugu

తెలుగు లిపి చరిత్ర

తెలుగు లిపి ఇతర భారతీయ భాషా లిపులలాగే ప్రాచీన బ్రాహ్మీ లిపినుండి ఉద్భవించింది. అశోకుని కాలములో మౌర్య సామ్రాజ్యానికి సామంతులుగా ఉన్న శాతవాహనులు బ్రాహ్మీ లిపిని దక్షిణ భారతదేశానికి తీసుకొని వచ్చారు. అందుచేత అన్ని దక్షిణ భారత భాషలు మూల ద్రావిడ భాషనుండి ఉద్భవించినా వాటి లిపులు మాత్రము బ్రాహ్మీ నుండి పుట్టాయి. అశోకుడి కాలానికి చెందిన బ్రాహ్మి లిపి రూపాంతరమైన భట్టిప్రోలు లిపి నుంచి తెలుగు లిపి ఉద్భవించింది[4].

తెలుగు లిపిని బౌద్ధులు, వర్తకులు ఆగ్నేయ ఆసియా ప్రాంతాలకు అందచేసారు. అక్కడ ఈ లిపి, మాన్, బర్మీస్, థాయ్, ఖ్మేర్, కామ్, జావనీస్, మరియు బాలినీస్ భాషల లిపుల ఉద్భవానికి కారకమయ్యింది. తెలుగు లిపి తో వాటికి స్పష్టంగా పోలికలు కనిపిస్తాయి. తెలుగు అక్షరమాల చూడడానికి దాని సమీప దాయాదియైన కన్నడ అక్షరమాల వలనే కనిపిస్తుంది.

తెలుగు లిపి పరిణామము మౌర్యుల కాలమునుండి రాయల యుగము దాకా

తెలుగు లిపిలో చాలవరకు ఉచ్చరించగల ఏకాక్షరాలతో ఉండి, ఎడమనుండి కుడికి, సరళమైన, సంక్లిష్టమైన అక్షరాల సరళితో కూడి ఉంటుంది. ఈ విధమైన ఉచ్చరించగల ఏకాక్షరాలు అనేకంగా ఉండడానికి ఆస్కారం ఉన్నందువల్ల, అక్షరాలు “అచ్చులు” ( వొవెల్స్ లేదా స్వర్ ) మరియు “హల్లులు” ( కాన్సొనెంట్స్ లేదా వ్యంజన్ ) అన్న ప్రధానమైన ప్రమాణాలను కలిగి ఉన్నాయి. హల్లుల రూపు వాటి వాడుకను బట్టి, సందర్భానుసారము మార్పు చెందుతూ ఉంటుంది. అచ్చుల ధ్వని వాటిలో లేనప్పుడు హల్లులు పరిశుద్ధమైనవిగా పరిగణించబడతాయి. అయితే, హల్లులను వ్రాయడానికీ , చదవడానికీ, అచ్చు “అ” ను చేర్చడం సాంప్రదాయకం. హల్లులు వేర్వేరు అచ్చులతో చేరినప్పుడు, అచ్చుఅంశం వర్ణ పరిచ్ఛేదముతో “మాత్రలు” అన్నసంకేతాలను ఉపయోగించడంతో గుర్తింపబడుతుంది. ఈ “మాత్రల” ఆకారాలు తమ తమ హల్లుల ఆకారాలకు ఎంతో విరుద్ధంగా ఉంటాయి. తెలుగులో ఒక వాక్యం “పూర్ణవిరామం”తో కానీ, “దీర్ఘవిరామం”తో కానీ ముగించబడుతుంది. అంకెలను గుర్తించడానికి తెలుగులో ప్రత్యేకంగా సంకేతాలున్నా, అరాబిక్ అంకెలే విస్తృతంగానూ, సర్వసాధారణంగానూ ఉపయోగింపబడుతున్నాయి. ఈ విధంగా, తెలుగులో, 16 అచ్చులు, 3 విశేషఅచ్చులు, 41 హల్లులు చేరి మొత్తం 60 సంకేతాలు కలవు.
తెలుగు అంకెలు

ప్రధాన వ్యాసం: తెలుగు సంఖ్యామానము

పేరు తెలుగుసంఖ్య ఇండో అరబిక్ అంకెలు
సున్న ౦ 0
ఒకటి ౧ 1
రెండు ౨ 2
మూడు ౩ 3
నాలుగు ౪ 4
ఐదు ౫ 5
ఆరు ౬ 6
ఏడు ౭ 7
ఎనిమిది ౮ 8
తొమ్మిది ౯ 9

తెలుగు అంకెలు, సంఖ్యలు తెలుగు కేలెండర్ లో ప్రధానంగా వాడుతారు. ఇతరత్రా ఇండో అరబిక్ రూపాలనే వాడుతారు
కంప్యూటర్లో తెలుగు

తెలుగు భాష అక్షరాలకు యూనికోడ్ బ్లాకు 0C00-0C7F (3072-3199) ఇవ్వబడినది.
తెలుగు సాహిత్యం

ప్రధాన వ్యాసం: తెలుగు సాహిత్యము

తెలుగు సాహిత్యాన్ని ఆరు యుగాలుగా వర్గీకరించ వచ్చును.
క్రీ.శ. 1020 వరకు – నన్నయకు ముందు కాలం

11 వ శతాబ్దం ప్రాంతంలో నన్నయ రచించిన మహాభారతం తెలుగు లోని మొట్టమొదటి సాహిత్య కావ్యమని సర్వత్రా చెబుతారు. ఒక్కసారిగా ఇంత బృహత్తరమైన, పరిపక్వత గల కావ్యం రూపుదిద్దుకోవడం ఊహించరానిది. కనుక అంతకు ముందు చెప్పుకోదగిన సాహిత్యం ఉండి ఉండాలి. కాని అది బహుశా గ్రంథస్తం కాలేదు. లేదా మనకు లభించడం లేదు. అంతకు ముందు సాహిత్యం ఎక్కువగా జానపద సాహిత్యం రూపంలో ఉండి ఉండే అవకాశం ఉన్నది. కాని మనకు లభించే ఆధారాలు దాదాపు శూన్యం. క్రీ.శ. 575లో రేనాటి చోడుల శాసనం మొట్టమొదటి పూర్తి తెలుగు శాసనం. కడప జిల్లా కమలాపురం తాలూకా ఎఱ్ఱగుడిపాడులో లభించినది). అంతకు ముందు కాలానికి చెందిన అమరావతీ శాసనంలో “నాగబు” అనే పదం కన్పిస్తుంది.
1020-1400 – పురాణ యుగము

దీనిని నన్నయ్య యుగము అన వచ్చును. నన్నయ్య ఆది కవి. ఇతడు మహా భారతాన్ని తెలుగులో వ్రాయప్రారంభించి, అందులో మొదటి రెండు పర్వాలు పూర్తి చేసి, తరువాతి పర్వాన్ని(అరణ్య పర్వం) సగం వ్రాసి కీర్తి శేషుడు అయ్యాడు. నన్నయకు నారాయణ భట్టు సహాయంగా నిలిచినాడు. నారాయణ భట్టు వాఙ్మయదురంధరుడు. అష్టభాషాకవి శేఖరుడు. సహాధ్యాయులైన నారాయణ, నన్నయ భట్టులు భారత యుద్ధానికి సంసిద్ధులైన కృష్ణార్జునులవలె భారతాంధ్రీకరణకు పూనుకొని ఒక విజ్ఞాన సర్వస్వంగా దానిని రూపొందించే ప్రయత్నం ప్రారంభించినారు; తెనుగు కావ్యభాషాస్వరూపానికి పూర్ణత్వం సాధించి,పండితులూ పామరులూ మెచ్చుకొనదగిన శైలిని రూపొందించి, తరువాతి కవులకు మార్గదర్శకులయ్యారు. ఆంధ్ర భాషా చరిత్రలో నన్నయ, నారాయణులు యుగపురుషులు.వీరు తెలుగు భాష కు ఒక మార్గాన్ని నిర్దేశించినారు. వీరి తరువాత కవులందరూ ఒకసారి కాకపోతే ఒక సారి అయినా నన్నయ్య గారి అడుగు జాడలను అనుసరించిన వారే.

నన్నయ తరువాతికాలంలో ముఖ్యమైన సామాజిక, మత సంస్కరణలు చోటు చేసుకొన్నాయి. వీరశైవము, భక్తిమార్గము ప్రబలమై ఎన్నో కావ్యాలకు కారణమైనది. తిక్కన(13వ శతాబ్ది), ఎర్రన(14వ శతాబ్దం)లు భారతాంధ్రీకరణను కొనసాగించారు. నన్నయ చూపిన మార్గంలో ఎందరో కవులు పద్యకావ్యాలను మనకు అందించారు. ఇవి అధికంగా పురాణాలు ఆధారంగా వ్రాయబడ్డాయి.
1400-1510 -మధ్య యుగము (శ్రీనాథుని యుగము )

ఈ కాలంలో సంస్కృతకావ్యాల, నాటకాల అనువాదం కొనసాగింది. కథాపరమైన కావ్యాలు కూడా వెలువడ్డాయి. “ప్రబంధము” అనే కావ్య ప్రక్రియ ఈ కాలంలోనే రూపు దిద్దుకున్నది. ఈ కాలంలో శ్రీనాథుడు, పోతన, జక్కన, గౌరన పేరెన్నిక గన్న కవులు. ఛందస్సు మరింత పరిణతి చెందింది. శ్రీనాథుని శృంగార నైషధము, పోతన భాగవతం, జక్కన విక్రమార్క చరిత్ర, తాళ్ళపాక తిమ్మక్క సుభద్రా కళ్యాణం మొదలైనవి ఈ యుగంలో కొన్ని ముఖ్యమైన కావ్యాలు.

ఈ సందర్భంలో రామాయణ కవులగురించి కూడా చెప్పకోవచ్చును. గోన బుద్దారెడ్డి రచించిన రంగనాథ రామాయణము మనకు అందిన మొదటి రామాయణం.
1510-1600 – ప్రబంధ యుగము

విజయనగర చారిత్రకశకానికి చెందిన చక్రవర్తి శ్రీకృష్ణదేవరాయలు ఆదరణలో 16 వ శతాబ్దం ప్రాంతంలో తెలుగు సాహిత్యపు స్వర్ణయుగం వికసించింది.స్వతహాగా కవియైన మహారాజు తన ఆముక్తమాల్యద తో “ప్రబంధం” అన్న కవిత్వరూపాన్ని ప్రవేశపెట్టాడు. ఆ కాలంలో అతి ప్రముఖ కవులైన అష్టదిగ్గజాల తో ఆయన ఆస్థానం శోభిల్లింది.
1600-1820 – దాక్షిణాత్య యుగము

కర్ణాటక సంగీతపు ప్రముఖులెంతో మంది వారి సాహిత్యాన్ని తెలుగులోనే రచించారు. అటువంటి ప్రసిద్దమైన వారి జాబితా లోనివే త్యాగరాజు, అన్నమాచార్య, క్షేత్రయ్య రామదాసు వంటి పేర్లు. మైసూర్ వాసుదేవాచార్ వంటి ఆధునిక రచయితలు కూడా వారి రచనలకు మాధ్యమంగా తెలుగు నే ఎంచుకొన్నారు.
1820 తరువాత – ఆధునిక యుగము

1796 లో మొదటి తెలుగు అచ్చు పుస్తకం విడుదలైనా, తెలుగు సాహిత్యపు పునరుద్ధరణ 19వ శతాబ్దపు మొదట్లోనే సాధ్యమయింది. 19వ శతాబ్దపు మధ్యప్రాంతంలో, షెల్లీ, కీట్స్, వర్డ్స్వర్త్ వంటి కవుల కవిత్వంచే అమితంగా ప్రభావం చెందిన యువ కవులు “భావకవిత్వం” అన్న సరికొత్త ప్రణయ కవిత్వానికి జన్మనిచ్చారు.

గ్రాంథిక వ్యావహారిక భాషా వాదాలు

నన్నయకు పూర్వమునుండి గ్రాంథిక భాష మరియు వ్యావహారిక భాష స్వతంత్రముగా పరిణామము చెందుతూ వచ్చాయి. కానీ 20 వ శతాబ్దము తొలి నాళ్లలో వీటి మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసాలు తీవ్ర వాదోపవాదాలకు దారితీసాయి[9]. గ్రాంథికము ప్రమాణ భాష అని, స్థిరమైన భాష అని, దాన్ని మార్చగూడదని గ్రాంథిక భాషా వర్గము, ప్రజల భాషనే గ్రంథ రచనలో ఉపయోగించాలని వ్యావహారిక భాషా వర్గము వాదించడముతో తెలుగు పండితలోకము రెండుగా చీలినది.

మొట్టమొదటి నవలగా పరిగణించబడుతూన్న కందుకూరి వీరేశలింగం రచన రాజశేఖరచరిత్రము తో తెలుగు సాహిత్యపు పునరుద్ధరణ సంపూర్ణమయ్యింది. గ్రాంథిక భాష వాడకాన్ని తీవ్రంగా నిరసిస్తూగిడుగు రామ్మూర్తి ప్రకటించిన ఆంధ్ర పండిత భిషక్కుల భాషాభేషజం ప్రభావంతో గురజాడ అప్పారావు (ముత్యాల సరాలు), కట్టమంచి రామలింగారెడ్డి (ఆంధ్ర విశ్వవిద్యాలయపు వ్యవస్థాపకుడు) (ముసలమ్మ మరణం), రాయప్రోలు సుబ్బారావు (తృణకంకణం) మొదలైన తెలుగుసాహిత్యపు నవయుగ వైతాళికులు వ్యవహారిక భాషను వాడడం వ్యావహారిక భాషా వాదా నికి దారితీసింది.

19 వ శతాబ్దం వరకూ తెలుగు రచనలు గ్రాంథిక భాషలోనే సాగినాయి, కానీ తరువాత వాడుక భాషలో రచనలకు ప్రాముఖ్యం పెరిగినది. ప్రస్తుతం రచనలు, పత్రికలు, రేడియో, దూరదర్శిని, సినిమాలు మొదలైనవన్నీ కూడా వాడుక భాషనే వాడుతున్నాయి.
తెలుగు నేర్చుకొనుటకు వనరులు
ఇంగ్లీషునుండి

సి.పి బ్రౌన్ అకాడమి వారి పుస్తకాలు అంతర్జాలంలో ఉచితంగా పొందవచ్చు

ఇతర రాష్ట్రాలలో తెలుగు

తెలుగు దక్షిణ భారతదేశం లోని ఆంధ్రప్రదేశ్ లోనే కాకుండా తమిళనాడు, కర్నాటక లలో కూడా మాట్లాడబడుతుంది.తమిళనాడు లో నివసిస్తున్న ప్రజల్లో దాదాపు 42 శాతం తెలుగువారే. బెంగళూరు జనాభా లొ 30 % ,మంది తెలుగు భాష మాట్లాడువారు నివసించుచున్నారు. తమిళనాడు లోని హొసూరు,కొయంబత్తూరు లొ కూడా తెలుగు భాష ఎక్కువ. విజయనగర సామ్రాజ్య కాలములో తెలుగు వారు వేలకొలది తమిళప్రాంతము వెళ్ళి స్థిర పడ్డారు. ఉమ్మడి మద్రాసు రాష్ట్రంగా ఉన్నప్పుడు అనేక మంది తెలుగువారు కోస్తా,రాయలసీమ ప్రాంతాల నుండి వలస వెళ్లి తమిళనాడులో స్థిరపడ్డారు. కాని వారి రోజూవారి అవసరాలకు అనుగుణంగా ఆరాష్ట్ర ప్రాంతీయ భాషయిన తమిళము లోనే మాట్లాడుతుంటారు. అలాగే కర్నాటక లో కూడా చాలామంది తెలుగు మాట్లాడగలరు.ఇంకా ఒడిషా, చత్తీస్ ఘడ్,మహారాష్ట్ర లోని కొన్ని సరిహద్ధు ప్రాంతాలలోని ప్రజలు అధికంగా తెలుగే మాట్లాడుతారు. దక్షిణాదిలో ప్రముఖ నగరాలైన చెన్నై, బెంగళూరులలో కూడా తెలుగు తెలిసినవారు అత్యధిక సంఖ్యలో ఉన్నారు. ఇక ఇతర రాష్ట్రాలలో మరియు ఇతర దేశాలలో స్థిరపడిన తెలుగు వారి గురించి ప్రత్యేకంగా చెప్పనక్కరలేదు. ఈ క్రింది ప్రాంతాలలో తెలుగు భాష ఎక్కువ గా మాట్లాడువారు నివసించుచున్నారు[ఆధారం కోరబడినది] 1. బెంగళూరు 2. చెన్నై 3. హొసూరు 4.కొయంబత్తూరు 5. మధురై (తమిళనాడు) 6. బళ్ళారి 7. రాయగడ 8. హుబ్లి 9. వారణాసి (కాశి) 10. షిరిడి 11. జగదల్పూర్ 12. బెర్హంపూర్ ఒరిస్సా 13.ఖరగ్ పూర్, పశ్చిమ బెంగాల్ 14. షొలాపూర్ 15. సూరత్ 16. ముంబై -భివాండి 17. ఛత్తిస్ ఘడ్ సరిహద్దు ప్రాంతాలు 18.ఒరిస్సా సరిహద్దు ప్రాంతాలు
భాషా పరిరక్షణ

ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రం తెలుగు అకాడమీ మరియు తెలుగు విశ్వవిద్యాలయం మరియు అధికార భాషా సంఘం నెలకొల్పింది. అయితే అధికార భాషా సంఘం ప్రభుత్వం నిర్ణయం ప్రకారం స్వతంత్రప్రతిపత్తికోల్పోయి, 2010 లో సాంస్కృతిక శాఖలో విలీనం అయ్యింది. తెలుగుని అభివృద్ధికి పెద్ద బాలశిక్షతో మొదలుకొని ఇటీవలి తెలుగు వికీపీడియా లాంటి విజ్ఞాన సర్వస్వము వరకు ఎన్నో ప్రయత్నాలు జరిగాయి, జరుగుతున్నాయి. అయినా ఎన్నో ప్రతికూల ప్రభావాలకు లోనై, తెలుగు భాషవాడుకలో తగ్గిపోతున్నది.

Standard
Telugu

యూనికోడ్‌లో తెలుగు ఒదిగిపోవాలి : లిసామూర్

యూనికోడ్ కన్సార్షియంలో శాశ్వత సభ్యత్వం తీసుకున్న తొలి రాష్ట్రం ఆంధ్రప్రదేశ్ అని యూనికోడ్ కన్సార్షియం ఉపాధ్యక్షురాలు లిసామూర్ వెల్లడించారు. తెలుగు భాషకు సంబంధించిన కంప్యుటేషనల్ భావనలపై కాలిఫోర్నియాలోని మిల్‌పిటాస్‌లో ఇండియన్ కమ్యూనిటీ సెంటర్ వేదికగా నిర్వహించిన  మూడు రోజుల అంతర్జాతీయ తెలుగు అంతర్జాల సదస్సు (International Telugu Internet Conference, 2011)లో ఆమె కీలకోపన్యాసం చేశారు. ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్ర ప్రభుత్వం, ఆంధ్రప్రదేశ్ సమాచార సాంకేతిక శాఖ తోడ్పాటుతో సిలికానాంధ్ర నిర్వహించిన ఈ సదస్సుకు పలు దేశాల నుంచి ప్రతినిధులు పాల్గొన్నారు.
సమాచార సాంకేతిక రంగంలో తెలుగువారు ప్రశంసనీయమైన పాత్ర పోషిస్తున్నారని, సమాచార-సాంకేతిక విజ్ఞాన ప్రగతికి తెలుగు పౌరులు చేస్తున్న కృషి నిరుపమానమని లిసామూర్ పొగడ్తల జల్లు కురిపించారు. తెలుగుభాష యూనికోడ్‌లో పూర్తిగా ఒదిగిపోవాలంటే తెలుగుపండితులు, పరిశోధకులు, కంప్యూటర్ రంగ నిపుణులు మరింత క్రియాశీలం కావాలని ఆమె ఈ సందర్భంగా పిలుపునిచ్చారు. యూనికోడ్‌లో ఇప్పటికే తెలుగు భాషకు సంకేత పట్టిక (code chart) రూపకల్పన పూర్తయిందని వెల్లడిస్తూ తమిళ, మలయాళ, కన్నడ, బెంగాలీ, అస్సామీ, దేవనాగరి లిపులను కూడా యూనికోడ్‌లోకి తీసుకువచ్చామన్నారు. అయితే ప్రాంతీయ భాషల విషయంలో కొద్దిపాటి ఇబ్బందులు ఉన్నాయన్నారు.
ఇక తెలుగు భాషలో విద్యాభ్యాసం చేస్తే ఉద్యోగాలు దొరకవనే అపనమ్మకాన్ని తొలగించాలన్నది కూడా ఈ సదస్సు లక్ష్యాల్లో ఒకటని స్వాగతోపన్యాసం చేసిన సిలికానాంధ్ర వ్యవస్థాపక అధ్యక్షుడు ఆనంద్ కూచిభోట్ల నొక్కి చెప్పారు. ప్రాచీనభాషగా గౌరవాన్ని దక్కించుకున్న తెలుగు భాషకు అంతర్జాతీయ భాషగా గుర్తింపు లభించాలంటే తెలుగువారంతా తక్షణం నడుం బిగించాలని స్పష్టం చేశారు. ఇంటర్‌నెట్‌లోగానీ, మొబైల్ ఫోన్‌లోగాని మాతృభాషలో ఎస్ఎంఎస్‌ను పంపలేని నిస్సహాయస్థితి తెలుగువారికి ఉండరాదన్న ఆకాంక్షను వ్యక్తం చేశారు.


Standard
Telugu

తెలుగు లిపి సంస్కరణ

”…56 అక్షరాలున్న తెలుగు భాషకంటే 26 అక్షరాలే ఉన్న ఇంగ్లీషు ఎక్కువ వాడుకలోకి వచ్చిందిప్రపంచ భాష అయ్యింది. కాబట్టి తెలుగు భాషకు 16 అక్షరాలే పెట్టి నంబర్‌ వన్‌ పొజిషన్‌ తెస్తాను చూడండి..” అంటాడొక నాయకుడు సినిమాలో. అది అతను భావావేశంలో సాధ్యసాధ్యాలను గమనించకుండా అన్నమాట అయినప్పటికీ భాషా సంస్కర్తలు ఈ పనికి పూనుకోవచ్చు. తెలుగులో ఎదురయ్యే మొదటి సమస్య గుణింతాలువత్తులు. వీటివలన అక్షరానికి క్రిందా పైనా మరో రెండు లైన్లు స్థలం అవసరమవుతుంది. టైపుమిషనుకంప్యూటర్‌లలో అక్షరాలు ముద్రించేటప్పుడు ఈ విషయం తెలుస్తుంది. ఇంగ్లీషులో కేవలం ఎ,ఇ.ఐ.ఓ.యు. అనే అచ్చులతో మిగతా 21 హల్లులు కలిసి భాష ఒకే లైనులో సాఫీగాసాగి పోతుంది. తెలుగులో అ,,,,,,బుూ,,,,,,అం,అఃఅనే16 అచ్చులు. ఇప్పుడు ఋబుూ, ఁ (అరసున్న), ః (విసర్గ) లాంటివి వాడుకలోలేవు. అలాగే చ,,ఱ లాంటి హల్లులుకూడా వాడటం లేరు. వీటికి తోడు వత్తులుగుణింతాలు. వాటికోసం ప్రత్యేక అక్షరాలు. తెలుగులోని పదాలు అజంతాలు (అచ్చుతోటే అంతమవుతాయి) హిందీ వాళ్ళు రామ్‌ అంటే మనం ‘ రామ ‘ అంటాము. సాంకేతికంగా యంత్రాలకు కూడా సులభంగా వాడగలిగేలా భాషను సంస్కరించాలి. అనవసరమయిన అక్షరాలను వత్తులను వదిలించుకోవాలి. ‘ ఐతే ‘ అనే మాటను అయితేఅఇతే అని కూడా రాయవచ్చు. గొట్టము అనే మాట ఇంగ్లీషు తరహాలోనైతే, ‘ గఒటటఅమఉ ‘  అవుతుంది. కానీ ముందుగా అక్షరాలను ‘ నకారపొల్లు ‘ శబ్దానికి మార్చి పలికితేనే ఈ సంస్కరణకు వీలు చిక్కుతుంది. ఇప్పుడు కంప్యూటర్లలో కూడా ఇంగ్లీషు కీబోర్డు వాడి తెలుగులిపిని పొందే సాప్ట్‌వేర్‌ వాడుతున్నారు.
                ”తెలుగు లిపి పరిణామం” అనే వ్యాసంలో డాక్టర్‌ తిరుమల రామచంద్ర వెలిబుచ్చిన కొన్ని అభిప్రాయాలివి. ”..తెలుగు లిపి గుండ్రంగా అవటానికి 2500 ఏళ్ళు పట్టింది. అంతకు ముందు ఇవి అడ్డపునిలువు గీతలే. భాష ధ్వనిరూపం. ఈధ్వనికి సంకేతాలే లిపులు. అచ్చు వచ్చిన తరువాత లిపి స్వరూపం మరింత సుందరమయి స్థిరపడింది. ఇక్ష్వాకుల కాలంలో శిల్పులు అక్షరాలకు ఒంపులు వయ్యారాలు చేకూర్చారు. అక్షరాల నిలువు గీతలు అడుగున పొడవై కుడి వైపునకు వంపు తిరిగాయి. శాలంకాయనుల కాలంలో కొన్ని అక్షరాల తలపై అడ్డగీత ఏర్పడింది. కొన్ని అక్షరాలు గుండ్రతనం వదిలి కోణాకారం దాల్చాయి. విష్ణుకుండినుల కాలంలో తలపై అడ్డుగీత అన్ని అక్షరాలపై కనిపించింది. వీరి కాలంలో ళ్జ‘ లనే వింత అక్షరం ఉండేది. తరువాత అంతరించింది. చాళుక్య లిపి చక్కగా నిలువుగా ఉంటుంది. నన్నయ కాలం నుంచి వేంగీ చాళుక్య లిపిలో మార్పులు ప్రారంభమై 200 ఏళ్ళకు కన్నడతెలుగు లిపులు విడిపోయాయి. తెలుగు మరీ గుండ్రమై పోయిందికన్నడ లిపి కోణాకార మయ్యింది. నన్నయ్య కాలపు అక్షరాలకు మధ్యన అడ్డంగా గీత గీస్తే తలకట్టు దగ్గర తెగుతుంది. అంటే తలకట్టు సగమూతక్కిన అక్షరం సగమూను. కాకతీయుల అక్షరాలలో తలకట్టు చిన్నదై తక్కిన భాగం పెద్దది కావటంతో అక్షరాలు పొంకంగా దీర్ఘవర్తులంగా అయి అందం వచ్చింది. పహలు తలకట్టు విదిల్చుకున్నాయి. చాపజల్లెడ వంటి వాటిలో త ఒత్తువంటి గుర్తు  19వ శతాబ్దంలో సి.పి. బ్రౌన్‌ పెట్టించాడు. మరో వింత అక్షరం అరసున్న. 16వ శతాబ్దానికి ముందు కనిపించదు.
                ముఖ్యాక్షరాలు ఎంతగా మారాయో గుణింతాల గుర్తులు అంతకు రెండింతలుగా మారాయి. క్రావడి మరొక్క రూపం వలపల గిలకకర్మ‘ అని వ్రాయడానికి  కమ్‌  అని వ్రాసేవారు. ఈ విధంగా తెలుగు లిపి 23 వందల సంవత్సరాలలో ఎన్నో మార్పులు పొంది నేటికీ రూపానికి వచ్చింది. ప్రస్తుత యంత్రయుగంలో ఎన్నో మార్పులు పొందవచ్చు. లోహాక్షరాలు చేతితో పేర్చుకొనే అవసరం పోయిఆంగ్లంలో లాగా మోనోటైప్‌ యంత్రాలలోనులైనోటైప్‌ యంత్రాలతలోను  టైప్‌లాగా కొట్టే వరకు అభివృద్ధి చెందింది. అక్షరాలను విడగొట్టి కలిపే పద్ధతిలో స్వరూపాలు గూడా ముందుకన్నా మారాయి. కంప్యూటర్‌ ద్వారా కంపోజ్‌ చేసే పద్ధతి ప్రస్తుతం గొప్ప విప్లవం. ఒకచోట వాడిన మాట పలుచోట్ల అక్షరరూపం దాల్చే పద్ధతి కూడా వచ్చింది. శ్రమ తగ్గించుకొని లాఘవం కోరే మానవుని బుద్ధి ఈ వర్ణమాలలోనూ ఎన్నోమార్పులు తలపెట్టవచ్చు.
                మూడు సంవత్సరాల క్రితం కర్నాటక గవర్నర్‌ పెండేకంటి వెంకటసుబ్బయ్య గారు ఆంధ్ర-కర్నాటక లిపి ఏకీకరణకు బెంగుళూరు విశ్వవిద్యాలయం కన్నడ శాఖాధ్యక్షులు సచ్చిదానంద మూర్తిగారి అధ్యక్షతన ఒక సంఘాన్ని నియమించారు. అది లిపిలో ఎలాంటి మార్పు చేయకుండా రెండిటినీ ఆదాన ప్రదాన పద్ధతిలో కలిపింది. ఈ వివరాలను విశాలాంధ్ర ప్రచురణాలయం ప్రచురించిన మన లిపి పుట్టుపూర్వోత్తరాలు” లో చూడవచ్చు. దీనిని ‘ విజయలిపి ‘ అన్నారు.(ఆంధ్రప్రదేశ్‌ దర్శిని –2 పేజీలు 389-398)
                ”కొన్ని తెలుగు ముద్రాక్షరాలు అచ్చు కూర్పరులకు విసుగు పుట్టించేవి. తెలుగు లిపిలో ఉన్న క్లిష్టత వల్ల తెలుగులో అచ్చు కూర్చటానికి (కంపోజింగ్‌కు) చాలా ప్రయాస పడేవారు. ఉదాహరణకు ఆనాడు అచ్చులో ఉపయోగిస్తున్న అర్ధచంద్రాకారంలో వేరొక వర్ణానికి కిందరాస్తూ ఉండిన  రావడి కూర్పు చాలా శ్రమ కలిగించేది. దీన్ని సి.పి. బ్రౌన్‌ తెలుగు శాసనాలలో ఉన్న గుర్తును నమూనాగా గ్రహించిలాంటి రెండు రూపాలు కల్పించారు. ఈ సంస్కరణల వల్ల కూర్పరులకు కొంత శ్రమ తగ్గింది. అచ్చు కూర్పు కొంత మేరకు వేగవంతమయ్యింది. ఈ కొత్త రూపాలకు బ్రౌన్‌ రావళ్ళు‘ అనే పేర్లు కలిగాయి. ఇలాగే ప,,ల విషయంలో లిపిలో ఉన్న సామ్యాన్ని బట్టి పొరబాటు పడటానికి అవకాశం ఉన్న దాన్ని గ్రహించి కన్నడంలో ఉన్నట్లు ఈ అక్షరాలలో స్పష్టంగా మార్పు కనబడే విధంగా టైపులు పోత పోయించి సి.పి.బ్రౌన్‌ వాటిని వాడుకలోకి తెచ్చారు. కాని ఇవి తెలుగులో నిలిచినట్లు కనబడదు. బ్రౌన్‌ కొన్ని సంస్కరణలు ప్రవేశ పెట్టినాతెలుగుముద్రణ పెక్కు లోపాలతో సాగుతూ వచ్చింది. ముద్రాక్షరాల సంఖ్యను 405 కన్నా తగ్గించటం ఎవ్వరికీ సాధ్యం కాలేదు. బందరులోని కళ్యాణీ టైపు ఫౌండ్రీ అధిపతి కె.వి. కొండయ్యగారు అక్షరాల సొంపు చెడకుండా ముద్రణా యంత్రానికి ఒదిగే విధంగా టైపు తయారీలో సాంకేతిక మార్పులు చేసి, 350కి తెలుగు లిపి రూపాలను కుదించారు. దీన్ని ” కళ్యాణీ టైపు ” అన్నారు. తక్కువ వ్యవధిలో అచ్చుకూర్చి తక్కువ వ్యయంతో తెలుగు పుస్తకాలు ముద్రించవలసిన అవసరం ఏర్పడింది. దీనికి తెలుగు లిపి ప్రతిబంధక మైంది. అది ముద్రణకు అనుకూలంగా లేదు. గుణింతపు గుర్తులు (తలకట్టులుగుడులుసుడులు) మొదలైనవి అక్షరానికి పైనా కిందా ఉండటంసంయుక్తాక్షరాలుద్విత్వాక్షరాలూవీటి గుర్తులు కొన్ని సూటిగా అక్షరం కింద ఉండటంఅక్షరాలు అధికంగా ఉండటం అనే అంశాలు తెలుగు లిపిలోని క్లిష్టతకు ముఖ్యమైన కారణాలు. ఇలాంటి క్లిష్టత వల్లే తెలుగులో పుస్తక ముద్రణ వేగంగా జరగటం లేదు. లోపాలను తొలగించి తెలుగు లిపి సంస్కరణ తప్పనిసరిగా జరపవలసి ఉంది.
                మన మీనాడు కంప్యూటర్‌ యుగంలో పురోగమిస్తున్నాం. పరిణామాలను ఆహ్వానిస్తున్నాం. వేగం నేటి యుగధర్మం. ఈ వేగానికి తట్టు కోలేనిదేదీ నిలవదు. మందకొడిగా అక్షరాలు కూడా నడక సాగించలేవు. తెలుగు భాషకు. ఇదొక సంధియుగం. మద్రాసులో మురళీకృష్ణ అనే ఇంజనీరు బాపు అక్షరాలతో సహా అందంగా అక్షర స్వరూపాలకు కంప్యూటర్‌ ప్రింటింగ్‌కి అనువుగా కీ బోర్డులు రూపొందించాడు. లిపిని ఇంకా సంస్కరించి తెలుగు భాషా స్వరూపాన్ని ఆధునీకరించటానికి ప్రయత్నించాల్సిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది.”  (ఆంధ్రప్రదేశ్‌ దర్శిని –2పేజీలు 506-514).  ప్రభుత్వంఅధికార భాషా సంఘం లిపి సంస్కరణ” కొరకై నడుము బిగించాలి.
                ఇక తెలుగులో తీర్పులివ్వటం సాధ్యమని కొందరుఅసాధ్యమని కొందరుప్రమాదమని మరికొందరు సెలవిచ్చారు. బ్రిటీష్‌ వాళ్ళుమొగలాయిలు రాకముందు ఈదేశం అనేక దేశాలుగా ఉండేది. ఎవరి భాషలో వారి పాలన సాగేది. ధర్మగంట మోగిస్తే రాజుగారొచ్చి వాదోపవాదాలు విని తీర్పు ఇచ్చేవాడు. న్యాయవాదులు ఉండేవారు కాదు. వాయిదాలు తక్కువ. ప్లీడర్‌ ఫీజులు లేవు. సత్వరన్యాయం చౌకగా దొరికేది. ఆనాడే సాధ్యమవగా ఈనాడెందుకు సాధ్యం కాదుఅని కొందరన్నారు.
                అదంతా అరాచక కాలం. అప్పుడు చెల్లిందికానీ ఇప్పుడు రాచరికం లేదురాజు తీర్పులివ్వకూడదు. అందుకే న్యాయవాదులు న్యాయమూర్తులతో కూడిన న్యాయవ్యవస్థ ఏర్పడింది. పోలీసు చేతిలోపెత్తందారు చేతిలో న్యాయపెత్తనం పెట్టకూడదు. ఇచ్చిన తీర్పు దేశమంతటా అర్ధం కావాలి గాబట్టి ఇంగ్లీషులోనే ఉండాలి. హైకోర్టు న్యాయమూర్తుల్లో తెలుగు రానివారు కూడా ఉంటారు సుప్రీంకోర్టులో తెలుగు అనుమతించరు. ఇంగ్లీషే ఈ దేశ అధికార భాష కాబట్టి తీర్పులు ఇంగ్లీషులోనే ఉండాలి అని కొందరన్నారు. అసలు మన రాజ్యాంగాన్ని తెలుగులోకి అనువదించారాఆ అనువాదానికి రాష్ట్రపతి ఆమోదముద్ర పడిందాసివిల్‌క్రిమినల్‌ చట్టాలు తెలుగులో అధికార పూర్వకంగా విడుదల అయ్యాయాఅవి నోరుతిరిగే భాషలో ఉన్నాయాఅర్థం అవుతాయామన పిల్లలకు న్యాయవిద్య తెలుగులో అందిస్తున్నారా?పారిభాషిక పదాల కొరత ఎలా తీరుస్తారులాంటి ప్రశ్నలతో కొందరు ఇదంతా అయ్యేపని కాదని పెదవి విరిచారు. తెలుగు భాష విూద నాకు ఎంత ప్రేమో! తీర్పులు తెలుగులో ఇవ్వొచ్చు” అని ధైర్యపరిచేవాడిని. తెలుగు దీనావస్థను చూచి కూడా ఏదో ఆశఇది పునరుద్ధరించ బడుతుందని. నేను పెట్టిన పోటీ నాకే పోటీ అయికూర్చొంది.
                 ఈ మధ్య నేనే న్యాయమూర్తినయ్యాను. రంపచోడవరం  మొబైల్‌ సబ్‌ డివిజనల్‌ మేజిస్ట్రేట్‌ అంతా గిరిజనులుమన అచ్చ తెలుగువాళ్ళుఆహాఇంకేం తెలుగులో తీర్పులివ్వొచ్చు అని ఆనందపడుతూ వెళ్ళాను. అక్కడా పదిమంది లాయర్లు ‘ యువరానర్‌అంటూ ప్రత్యక్షమయ్యారు. ఆంగ్ల భాషాకోవిదులైన అడ్వకేట్లు నల్లకోట్లు వేసి నాముందుకొచ్చి,  నేను తెలుగు న్యాయం మాత్రమే చెప్పబూనటం అపూర్వంసాహసంప్రమాదభరితం అని ఆంగ్లంలో ఉపదేశించారు. అడివిలో కూడా ఆంగ్లమేనా ఇక నా తెలుగెక్కడ తల్లీఅని తడుముకున్నానుమదనపడ్డాను. వాదిప్రతివాదిసాక్షులు అంతా తెలుగులో చెబుతున్నారు. వాళ్ళు చెప్పింది చెప్పినట్లు వాంగ్మూలం టైపు చేయమంటే తెలుగు టైపు మిషన్‌ లేదుఅయినా అది కష్టంవిూరు ఇంగ్లీషులోకి మార్చి చెప్పండి కొడతాం” అని సిబ్బంది ఇబ్బంది పడ్డారు. శక్తిచాలనివాడు సాధుత్వం వహించినట్లుగా బహుశా తెలుగును అభిమానించే న్యాయమూర్తులంతా ఇటువంటి ఇబ్బందుల్ని నెగ్గుకు రాలేక మౌనం దాల్చారని స్వానుభవం మీద అర్థం అయ్యింది.
                కంప్యూటర్లొచ్చాయికోర్టులో తెలుగు సాఫ్ట్‌వేర్‌ వాడుకోవచ్చుగదా అని కొందరు ఉచిత సలహాపడేశారు. నిజమే గదా అని కంప్యూటర్‌ అడిగాం. ఇస్తామన్నారు అయితే దానికి ఇంగ్లీష్‌ కీబోర్డే ఉంటుంది. ఇంగ్లీష్‌లో కొడితే తెలుగు అక్షరాలు ప్రత్యక్షమవుతా యన్నారు. మాడుమీద కొడితే మోకాలు పగిలినట్లు ఈ బాధ మనకెందుకు తెలుగు మాటల్నే ఇంగ్లీషులో కొడదాం తేలికగా పనైపోతుంది annaru kondaru అసలు విషయం అర్థంకాకుండా పోతుంది annaru inkondaru  ఇలాంటి తీర్పులు ఎవరు ఒప్పుకొంటారండీ అని ఇంకొంత మంది ఆక్రోశించారు. వత్తులు గుణింతాలతో పడిలేచి చచ్చేకంటేయంత్రానికి అనువైన ఆంగ్లాక్షరాలతో పనిచేసుకోవచ్చు గదా అప్పుడు మన తెలుగును ఇంగ్లీషొచ్చినోళ్ళంతా చదువుతారుతద్వారా అంతర్జాతీయ స్థాయికి ఎదిగిన ఇంగ్లీష్‌ సౌలభ్యాలన్నీ మనం కొట్టేయవచ్చు అన్నారింకొందరు అయ్యవారిని చెయ్యబోతే కోతి అయినట్టవు తుందేమోనని ఆచర్చ అంతటితో ఆపాము.
                ఇంతకీ తెలుగుకు వైభవం తేవటానికి ప్రభుత్వం నడుం బిగించిదనే వార్తలుఅధికారభాషా సంఘం అధ్యక్షులు పరుచూరి గోపాలకృష్ణప్రజల భాషకు పట్టం కట్టడానికి పలుచర్యలు తీసుకుంటామని ప్రకటించటం సంతోషాన్ని కలిగిస్తున్నాయి. నా తల్లి నా కందంనా భాష నాకానందం” అంటాడు గురుకుల మిత్రా. ఈనాటి కోర్టులు పరాయివిఊరిలో న్యాయం ఊరిలోనే జరగాలి” అనే వ్యాసంలో (వార్త 8-7-2003) ఆయన ఇలా అంటాడు. ఉదయం కేసు వేస్తే సాయంత్రానికి న్యాయం ఒనగూడుతుందనే పద్ధతిని ప్రజాకోర్టుల నుండి ఈ ప్రజాస్వామ్యం నేర్చుకోవాలి. ఇప్పటి పంచాయితీలకు కోర్టు అధికారాలు కూడా ఇస్తే అక్కడే ఒక సారి కాకపోతే రెండోసారి లేక మూడోసారి కూడా కేసును తడివి తడివి విమర్శిస్తే సరిపోతుందేమో చూసుకోవాలి. ఎక్కడి ప్రజల సమక్షంలో అక్కడే తీర్పు జరిగితే ఆ కోర్టు గొప్పదవుతుంది.
                ఎన్టీరామారావుగారు న్యాయ పంచాయితీలు ఏర్పాటు చేయాలని ప్రయత్నించారు. అవి వస్తే ప్రజల భాషలో తీర్పులొస్తాయి. పరాయి ప్లీడర్లుపరాయిభాషపరాయి ప్రాంతం లాంటి సమస్యలు ఉండవు. ఏ భాషలో న్యాయస్థానం తీర్పులిస్తుందో అదే నిజమైన అధికార భాష. తెలుగుకు ఆ స్థాయి రావాలి అని నాఆకాంక్ష! సముద్రాల అవతలి నుంచి వచ్చిన ఇంగ్లీషు ప్రభావంతో తెలుగు తెల్లబోతోంది. ఆధునికులు మాట్లాడే నాలుగు ముక్కల తెలుగులో మూడుమాటలు ఇంగ్లీషువే ఉంటున్నాయి. తెలుగు ఇంగ్లీషు కలవ్వేమో అని కొందరికి డౌటేహం కానీ అటువంటి సందేహాలు అవసరం లేదని ఇప్పటి తెలుగు రుజువు చేసింది. అందువల్లే అతను అదో టైపు‘ ‘నీ కంత సీన్‌ లేదులే‘ వంటి తరచూ వినపడే మాటలు అచ్చ తెలుగులానే అనిపిస్తున్నాయి ఇంగ్లీషు మాటలతో చక్కగా కలిసి పోయి కొత్తరకం తెల్గిష్‌భాష తయారయింది. ప్రస్తుతం తెల్గిష్‌” వీరవిహారం చేస్తోంది.(ఈనాడు సంపాదకీయం 20.7.2003)
                విశృంఖలమైన భాషను ఎవరూ ఆపలేరు. జనం నాలుకలపై నాట్యమాడే భాషే అధికార భాష కూడా. అయితే వారి భాషలోనే సమస్త పాలనా వ్యవహారాలూ జరిగితేఆ ప్రజలు సుఖపడతారు. ప్రాకృతంసంస్కృతంఉర్దూఇంగ్లీషు మొదలైన భాషల నుండి ఎన్నో పదాలు మన తెలుగులో కలిసిపోయి వందల ఏళ్ళ నుండి మన వాడుకలో మన పదాలే అయిపోయాయి. వాటిని మన నిఘంటువులో చేర్చి మన భాషను శక్తివంతం చెయ్యాలి. ప్రజలు విరివిగా మాట్లాడే మిశ్రమ భాషే” అందరికీ అర్థమై పాలకభాషగా చక్కగా రాణిస్తుందేమో! ఉర్దూ అలాంటిదే గదా!

ఆధారం : యన్ రహ్మతుల్లా గారి బ్లాగు

Standard
Telugu

లిపిలోనూ పాశ్చాత్య వ్యామోహమేనా? -పాలంకి సత్య

కన్యాశుల్కంలోని వెంకమ్మలాంటి చదువురానివారికి ఆంగ్ల భాషపై మోజుండడాన్ని అర్థం చేసుకునే ప్రయత్నం చెయ్యవచ్చును. కానీ పండితులైన తెలుగువారు కూడా తెలుగు లిపిలో అక్షరాలను తగ్గించేయాలని ఉద్యమించడం అర్థంకాని విషయం. కేవలం ఇరవై ఆరు అక్షరాలుండడంవల్లనే ఆంగ్లలిపి నేర్చుకోడం సులభమనీ, తెలుగు బోధన సులువుకావాలంటే అక్షరాలు ఏరిపారెయ్యాలనీ అంటున్నారు. దీనివల్ల వచ్చే కష్టనష్టాలపై ద్వా.నా.శాస్ర్తీగారు రాసిన విషయాలు చాలా బాగున్నాయి. అక్షరాలను తీసివెయ్యాలనే పండితులు ఈ కింది విషయాలను కూడా గమనించాలి. క్ష అనే అక్షరం ఎందుకు తీసెయ్యరాదో తెలుసుకునే ప్రయత్నం చెయ్యాలి.
1. రోమన్ లిపి ఆంగ్లానికే పరిమితం కాదు. దాదాపుగా ఐరోపా దేశాలలో అందరూ ఆ లిపినే ఉపయోగిస్తారు. ప్రస్తుతం మన దేశంలో యువత ఎక్కువగానూ, మధ్యవయస్కులు కొంతవరకూనూ ఇష్టంగా తినే వంటకాన్ని పిజ్జా అంటున్నాం. మహిళామణులు దేశీయ పిజ్జా వంటలను పత్రికలలో రాస్తున్నారు. పిఐజెడ్‌జెడ్‌ఎని పిజ్జా అని పలకడం సరేనా? ఈ వంట ఇటలీ దేశస్థులది. పీట్సా అని పలకాలి. ఇక్కడ జెడ్ అన్నది సకారానికీ, జకారానికీ మధ్యగా పలుకుతారు. ఐ అనే అక్షరం ఈకారంగా పలుకుతారు.


2. జర్మన్ భాష అయినా అంతే. జెడ్ అన్నది ట, సల సంయుక్తాక్షరం. మనం నాజీలు అని అంటున్నాం. సరైన ఉచ్చారణను పండితులు సులువుగా ఊహించవచ్చు.
3. జెఓఎల్‌ఎల్‌ఎని ఎలా పలకాలి? జోల్లా అన్నది వెంటనే స్ఫురించే జవాబు. అది స్పానిష్ పదం. హోయా అని పలుకుతారు. ప్రస్తుతం తెలుగువారు అమెరికాలో ఎక్కువగా నివసించే నగరాలలో శాన్ హోసే ఒకటి. రాసేది జెఓఎస్‌ఇ. జకారం రాసి యకారం పలకడం స్పెయిన్ వాస్తవ్యుల అలవాటు. కాలిఫోర్నియా రాష్ట్రం స్పెయిన్ రాజుల పాలనలో ఉన్నప్పుడు కట్టిన నగరం శాన్ హోసే (టిటిడివారు ఈమధ్య ఆ నగరంలో కల్యాణోత్సవం నిర్వహించినపుడు టివి చానెళ్ళు శాన్ జోస్ అని చూపించాయి).
4. క్ష అక్షరం ఎందుకు తీసెయ్యరాదో చెప్తే లక్షల్లో బహుమతిస్తారన్న విషయం గురించి ‘ఆంధ్రభూమి’లో చదివాను. ఇంగ్లీషులో ‘వ’ అనే ఉచ్చారణతో వి, డబ్ల్యూయూ అనే రెండక్షరాలున్నాయి. ఒకటి ఎందుకు తీసివెయ్యరాదన్న ప్రశ్న తెలుగు లిపి సంస్కర్తలలో ఎందరు వేసుకున్నారు? తీసి వెయ్యడానికి లేదన్నది ఆంగ్ల భాషను బాగా అధ్యయనం చేసిన వారందరికీ తెలుసు. రెండక్షరాల ఉచ్ఛారణ ‘స్ట్రెస్’లో తేడా ఉంటుంది. ఆ స్ట్రెస్‌నిబట్టే ఛందోగణాలూ నిర్ణయవౌతాయి. అందుకే పాశ్చాత్యులు రెండు అక్షరాలూ ఉంచుకున్నారు తప్ప ఒకటి తీసిపారేద్దామనుకోలేదు. ఈనాడు మనకి ర, ఱలను విడిగా పలకడం రాదు, ఋకారం అనడం తెలియదు. క్ష, క్షలకు వేరు వేరు ఉచ్చారణలు ఉండేవేమోనన్న ఊహ కూడా రాదు.
5. పాశ్చాత్య భాషలు వ్యాప్తి చెంది తెలుగు భాష అంతరించిపోతుందన్న భయమున్న భాషల జాబితాలో చేరడానికిదే కారణం. వారి భాషను తరతరాలుగా వస్తున్న సంపదగా వారు గ్రహించారు. ఎల్‌ఎల్‌ఎని ‘యా’గా పలకడమేమిటి. వేరే స్పెల్లింగ్ తయారుచేద్దాం అని స్పెయిన్ దేశస్థులనుకోలేదు. డూప్లే అన్న మాటకు డియుపిఎల్‌ఇఎఎక్స్ అని ఇన్ని అక్షరాలేమిటని ఫ్రెంచి వారనుకోలేదు. ఆంగ్లేయులైనా, జర్మన్లైనా, రష్యన్లయినా అంతే. టెక్నాలజీ వచ్చినా లిపి సంస్కరణలు ప్రారంభించలేదు. లిపికి అనుగుణంగా టైప్ రైటర్లనీ, కంప్యూటర్లనీ సృష్టించుకున్నారే తప్ప మిషన్లకి అనుగుణంగా భాషనూ, లిపినీ మార్చుకోలేదు.
6. ప్రపంచంలో లిపి సంకేతాల సంపద తెలుగు భాషకున్నట్లుగా చాలా తక్కువ భాషలకే ఉంది. ఐరోపా భాషలలో లిపి సంకేతాలకీ, ఉచ్చారణకీ మధ్య ప్రమాణమే లేదు. దేవనాగరి లిపిలో ఎకార, ఒకారాలకు లిపి సంకేతాలు లేవు. పొరుగున ఉన్న తమిళంలో వర్గాక్షరాలలో మొదటి నాల్గింటికీ ఒకే లిపి సంకేతం ( ఏ అక్షరం ఎలా పలకాలన్నదానిపై వేడి చర్చలు పాఠశాలలో, కళాశాలలో సామాన్యం). దాదాపుగా ప్రతి ఉచ్చారణకూ తెలుగులో లిపి సంకేతం ఉంది లేని వాటికి (్ఫ, తాటాకులో టా వంటివి) అక్షరాలు కల్పించుకోవడం మానేసి ఉన్నవాటిని తీసెయ్యాలనటం ఎంతవరకూ సబబు?
7. మొదట్లో నేర్చుకునేందుకు తెలుగులో అక్షరాలూ, గుణింతాలూ, ఒత్తులూ కష్టమేననిపించవచ్చు. కానీ లిపి నేర్చుకున్నాక స్పెల్లింగ్‌లో కానీ, ఉచ్చారణలో కానీ తడబడే ప్రశ్న రానేరాదు. ఇరవై ఆరు అక్షరాలే కదా అనుకుంటే (వాస్తవానికి 4 న 26 = 104 అక్షరాలు, ఆపైన కలిపిరాత) జీవితాంతం స్పెల్లింగ్‌తో కుస్తీ పట్టాలి.
8.ఎవరెస్ట్ శిఖరం మహోన్నతమైనది. ఎక్కడం కష్టమని సగానికి పేల్చేద్దామనడం ఎంత హాస్యాస్పదం?

ఆధారం : ఆంధ్రభూమి

Standard
Telugu

తేట తెలుగు లిపి సంస్కరణలు – మదుసూదన్ రెడ్డి కాకులవరం

ఈ మద్య తెలుగును ప్రాచీన బాషగా గుర్తించాలని చాలా వ్యాసాలు వచ్చాయి. ఉద్యమాలు చేసారు. నిరాహారదీక్షలు పూనారు. ఇవన్నీ చాలా సంతోషించదగ్గ విషయాలు. ఇంతకు ఏది తెలుగు బాష అన్న విష యం ఎవ్వరు చెప్పడం లేదు. తెలుగు లిపిలో రాసినదం త తెలుగు సాహిత్యమా? లేక ఇతర బాష పదాలను గుడ్డిగా తెలుగు లిపిలో రాసి దానిని తెలుగు సాహిత్యం అందామా? బూదరాజు రాదాక్షికిష్ణ ‘గ్రాందిక, వ్యవహారిక బాషా వాదాలు 1900 నుంచి నేటి వరకు’ అన్న వ్యాసం లో గ్రాందిక బాషావాదులు తెలుగు బాషాబివ్రుద్దికి కలిగించిన ఆటంకాల గురించి చక్కగా వివరించారు. గిడుగు రాంమూ ర్తి, వీరేశలింగం, గురజాడ అప్పారావు వ్యవహారిక బాష వాడడానికి చాలా పోరాటం చేసారు. 1913లో గిడుగు రాంమూర్తి ‘ఇంట్లో వాడుకునే’ బాషను ప్రబుత్వ యంత్రాంగంలో వాడాలని బ్రిటిష్ ప్రబుత్వానికి నివేదిక సమర్పించాడు. వీరేశ లింగం సామాజిక మార్పులకు వ్యవహారిక బాష అత్యవసరమని చాటి చెప్పారు. గురజాడ స్వాతంత్య్ర సమరంలో ప్రజలలో చైతన్యం తీసుకరావడానికి తేట తెలుగులో కవితలు రాసారు. కాశినాదుని నాగేశ్వరరావు ఆంద్ర పత్రికను స్తాపించి తెలుగు బాషాబివ్రుద్దికి తోడ్పడ్డారు. కొంతవరకు వ్యవహారిక బాషావాదుల శ్రమ పలించిందని చెప్పుకోవచ్చు. 1915 నుండి 190 వరకు తేట తెలుగు పదాల వాడుక పెరిగింది. కమ్యూనిస్టులు తేట తెలుగు పదాలు వాడి వారి ప్రబావం పెంపొందించుకున్నారు. తెలుగు సినిమా దర్శకులు ప్రజల అబిమానం చూరగొనడానికి తేటతెలుగు పదాలను పాటలు, మాటలలో ఎక్కువ వాడారు. 


గ్రాందిక బాషావాదులు చివరకు తమ ఓటమిని అంగీకరించి వెనుకకు పుంజుకున్నారు. స్వాతంత్రం వచ్చిన తరువాత బారత దేశంలో హిందీ బాష వాడకం పెరిగింది. హిందిలో సంస్క్రుత పదాల వాడకం పెరిగింది. 25 సంవత్సరాలుగా హింది టివి ప్రచారం కూడ పెరిగింది. తెలుగు విలేకర్లు, హింది టివి వార్తలు విని, వాటిలోని సంస్క్రుత పదాలను తెలుగు పత్రికలలో వాడడం మొదలుపెట్టారు. మన దురవూదుష్టం కొద్ది తెలుగు రచయితలు తెలుగు విలేకర్ల బాషను అవలంబిస్తున్నారు. గ్రాందిక బాషా వాదం తిరిగి మొదటికొచ్చింది. నేను ‘తెలుగీకరణ- తేట తెలుగు’ (అష్టదిగ్గజాలు కాదు అష్ట దరివూదులు) వ్యాసంలో ‘నన్నయ మహాబారత అనువాదంలో సంస్క్రుత పదాలను తెలుగు లిపిలో వాడి, తెలుగును సం స్క్రుత బాషకు ఎల్లప్పటికి బానిసగా మార్చాడు’ అని తెలిపాను. వెయ్యి సం వత్సరముల తరువాత కూడ మన తెలు గు కవులు, రచయితలు, విలేకర్లు ఈ ప్రబావం నుండి బయట పడడం లేదు. ఇది ఎంతో విచారించదగ్గ విషయం. పదిహేను సంవత్సరాలుగ, మన రాష్ట్రం లో ఐటి బ్రమ చాలా పెరిగింది. మద్యతరగతి కుటింబీకులు తమ పిల్లలను ఇం గ్లీషు మీడియం స్కూల్లో చేర్పిస్తున్నారు. ప్రబుత్వం పబ్లిక్ స్కూల్లో కూడ ఇంగ్లీషు మీడియం పెట్టాలని సంసిద్దమౌతున్నది. ఇంగ్లీషు మీడియంలో చదివిన చాలా మంది పిల్లలకు తెలుగు చదవడం, రా యడం తెలియదు. ‘తెలుగు చాలా కటినమైన బాష, సంస్క్రుతంలో ఎక్కువ మార్కులు తెచ్చుకోవచ్చు’అని విద్యార్థు ల అబివూపాయం. గ్లోబలైజేషన్ పున్యమా అని ఇంగ్లీషు టీవీ చానెల్సు చాలా వచ్చినవి. ప్రబుత్వ యంత్రాంగం ఇంగ్లీషులో నడుస్తున్నందున చదువుకున్న వాళ్లు ఇంగ్లీషు పదాలను ఎక్కువగా వాడుతున్నారు. తెలుగు బాష ఒక దిక్కు సంస్క్రు త పదాలతో,మరొక దిక్కు ఇంగ్లీషు, ఉరుదు పదాలతో ఉక్కిరిబిక్కిరి అవుతుంది. తెలుగు దిన పత్రికలో ఈనాడు మనం చదివేది 70 శాతం పైగా తెలుగేతర పదాలు. మన విశ్వవిద్యాలయాలు సంస్క్రుతంలో పరిశోదన చేసిన వారికి తెలుగు ‘పిహెచ్‌డి’ పట్టాలు ఇస్తున్నారు. యాబై సంవత్సరాలుగా మన తెలుగు పిహెచ్‌డిలు తల్లి బాషకు చేసిన సేవ మ చ్చుకైన కనిపించదు. తెలుగు అకాడమి వారు కొత్తగా వచ్చిన సాంకేతిక పదాల కు సంస్క్రుతంలో పదం పుట్టించి, దానిని తెలు గు లిపిలో రాసి అది తెలుగు పదం అని పుండుపై కారం పోసినట్లు చెపుతారు. తెలుగు బాషా రక్షకులు ఉన్నారా? ఉంటే ఎవరు వారు? అని ప్రశ్నించుకోవలసిన సమయం వచ్చింది.

తెలుగు లిపి సంస్కరణ
నేను ‘తెలుగీకరణ – తేట తెలుగు’ వ్యాసంలో తెలుగు ద్రవిడ బాష కుటుంబానికి చెందినదని, సంస్క్రుతం ఇండో యూరోపియన్ కుటుంబానికి చెందినదని,ఒక చిన్న పదం మూలం తెలుగా, సంస్క్రుతమా అని చెప్పవచ్చు అని తెలిపాను. రచయితలు, కవులు, విలేకర్లు 70 శాతం పైగా తేట తెలుగు పదాలను వాడే క్రమశిక్షన ఏర్పరుచుకోవాలని కోరాను. తెలుగు పదాల వాడుకతో పాటు తెలుగు లిపి సంస్కరణ కూడ జరగాలి. ముప్పై సంవత్సరాలుగ తెలుగు లిపిని కంప్యూటర్‌లు వాడటానికి చేయవలసిన మార్పుల గురిం చి పరిశోదన చేసి , తెలుగు అకాడమి, తెలుగు యూనివర్సిటి, కాకతీయ యూనివర్సిటిలో ప్ర జం ఇచ్చాను. తెలుగు బాష నేర్చుకోవడం కష్టం అనే వాళ్ళు ఇతర బాషా పదాలతో పాటు, తెలు గు లిపిలో అనవసర అక్షరాలు చాలా ఉన్నవి అంటారు. ‘తెలుగు’ను ‘టెలుగు’ అని ఇంగ్లీషులో రాస్తాము. కారణం ఇంగ్లీషులో ‘త’ హల్లు లేదు. అంత మాత్రాన ఇంగ్లీషు వారు ‘త’ హల్లును వారి బాషలో కొత్తగా కల్పించలేదు. అలాగే మనం సంస్క్రుత, ఇంగ్లీషు పదాలను తప్పక అరువు తెచ్చుకోవలసిన పరిస్తితి ఏర్పడితె, మనం ఆ పదాల ఉచ్చారణ తెలుగు లిపిలో ఇమిడి పోయేలా మార్చుకోవాలి. కాని అలా అది జరగలేదు. సంస్క్రుత శబ్దాల కొరకు తెలుగులో ఖ,ఘ, ఛ, ఝ, ఠ, ఢ, ధ, భ, మహా ప్రాణాలను; ఋ,ౠ,… ఞ, ఱ, ః, ృ, … మొదలగు మొత్తం 19 అక్షరాలను కలుపుతూ వచ్చారు. తెలుగు బాషను సులబం చేయాలంటె ఈ 19 అక్షరాలను తీసివేయాలి. దీనితో తెలుగు బాషకు జరిగే నష్టం ఏమిలేదు. దిన పత్రికలలో ఈ మార్పులు అక్కడక్కడ ఇప్పుడు కనిపిస్తునే ఉన్నవి. తేటతెలుగు లిపిలో 25 హల్లులు, 12 అచ్చులు వున్నవి.

పాత కంప్యూటర్లలో ఎనిమిది bit ascil code వాడేవారు. కొత్త కంప్యూటర్లలో (Microsoft XP)లో 16 bit యూనికోడ్ వాడుతున్నా రు. తెలుగు యూనికోడ్‌లో ‘క్ష’ అక్షరం తొలగించారు. క్ష అక్షరం రాయాలంటె క+ నకారం+…షతో కలిపి రాయాలి, దానికి మూడు కీ స్ట్రోకులు అవసరం. దేవనాగరి లిపిలో క్ష అక్షరం లేదు, వారి బాష లాగ తెలుగు బాష కూడా రాయాలని వారి ఉద్దేశం. మనం చిన్ననాటి నుంచి ‘క్ష’ను ఒక అక్షరంగా నేర్చుకున్నాం. యూనికోడ్ సంస్తవారు ‘క్ష’ను కల్పమని ప్రబుత్వం నుంచో లేక లేక బాషా సంస్తల నుంచో ఆపీల్ వస్తే కలుపుతాము అని తెలిపారు. ‘క్ష’తో పాటు మనం ‘దిత్తు’ అనే కొత్త అక్షరాన్ని కూడ కలపాలి. తెలుగు బాసలో రెండు హల్లులు మిలి తం అయినప్పుడు, ఒకే హల్లు అవుతే తప్ప కలవవు అని తెలుగీకరణ-తేటతెలుగు వ్యాసంలో తెలిపాను. దీనిని ద్వితాక్షరం అందాము. ముప్పై (30) శాతం తేటతెలుగు పదాలలో ఈ ద్వితాక్షరం కనిపిస్తుంది. ఉదాహరణకు ‘అన్న’ అనే పదంలో ‘న్న’ ద్వితాక్షరం. సంయుక్తాక్షరం ‘ద్య’ రాయడానికి ‘ద’+ నకారం +‘య’ మూడు కీ స్ట్రోక్స్ కావాలి. ‘న్న’ అన్న ద్వితాక్షరలో ‘న’+‘దిత్తు key ’ రెండు keystrokes మాత్రమే కావాలి. దీనితో ద్వితాక్షరం వచ్చిన ప్రతి పదంలో ఒక keystroke తగ్గించవచ్చు. ఇతర ఉదాహరణ క+దిత్తు-క్క, చ+దిత్తు=చ్చ. దిత్తు అక్షరంలో 3 నుంచి 5 శాతం keystrokes తగ్గించె అవకాశం ఉంది. ఇది తెలుగు లిపికి చాలా లాబదాయకము.తేటతెలుగు ‘పదాలు’ వాడె క్రమశిక్ష ణ, తేటతెలుగు ‘లిపి’ సంస్కరణలతో తెలుగు సమాజం ముందుకుపోయే అవకాశం చాలా వుంది. పిల్లలు తెలుగు నేర్చుకుని సమయాన్ని సగానికి తగ్గించవచ్చు. వయోజనులకు తక్కువ కర్చుతో చదవడం, రాయడం నేర్పవచ్చు.

నిరక్షరాస్యాన్ని నిర్మూలించవచ్చు. ఇంగ్లీషు మీడియంలొ చదివిన పిల్లలు తెలుగు నేర్చుకోవడానికి ఉత్సాహన్ని చూపించగలరు. తేటతెలుగు లిపి ఈ మేయిల్ (email), Win Word, Excel, Databese లో వాడుకోవచ్చు. తెలుగు పదాలను alphabetical orderలో sort చేయొచ్చు, Databaseలో Primary keyగా వాడుకోవచ్చు. ఇంగ్లీ షులో వచ్చె కొత్త సాఫ్టువేర్ తెలుగులో ఏ మార్పులు లేకుండ వాడుకోవచ్చు. ఇక్క డ తెలుగు బాషారక్షకులు చేసేవి రెండు పను లు. 1) 70 శాతం పైగా తేటతెలుగు పదాలను వాడిన సాహిత్యాన్నే తెలుగు సాహిత్యంగా గుర్తించాలి, గౌరవించాలి. 2) తేటతెలుగు లిపిలో రాసిన రచనలను typographical పొరపాట్లుకావు, అది అదికార బాష spellingగా గుర్తించాలి. ఈ రెండు మార్పులతో తెలుగు సమాజం ముందడుగు వేయడాన్ని ఎవరు ఆపలేరు. నేను చేసిన సలహాలు పాటించకపోతె కొత్త సంవత్సరములలో మనము దిన పత్రికలలో చదివేది 45 శాతం సంస్కృతపదాలు, 45 శాతం ఇంగ్లీషు పదా లు, 10 శాతం మాత్రమే తేటతెలుగు పదాలు. అది తెలుగు బాష అని చెప్పుకోవడం సిగ్గుచేటు. 20వ శతాబ్ది ఆరంబంలో గ్రాందిక, వ్యవహారిక బాషా వాదాలు జరిగిని. 21వ శతాబ్ద ఆరంబంలో తెలుగు లిపిలో రాసిన సంస్కృత పదాలు, తెలుగు లిపిలో రాసిన ఇంగ్లిషు పదాల మద్య వాదాలు జరిగే అవకాశం వున్నది. ప్రపంచంలో ఎనమిది కోట్ల మంది తెలుగు బాష మాట్లాడెవారు ఉన్నారు. అతి ఎక్కువగా మాట్లా డే బాషలలో తెలుగు బాష పన్నెండవ రాంక్. తెలుగు బాషారక్షకులు, మరి మీరేమంటారు?
(రచయిత ప్రామాణికంగా ఉన్న భాషా విధానం మీద, లిపి మీద చర్చ చేసి, ఆ మేరకు లిపిని ఆయన వాదానికనుగుణంగా రాశారు. ఉదాహ రణకు సాధారణంగా భాష అని రాసేదానిని బాష అని రాశారు. అలాగే సంస్క్రుతం, ఆంద్ర, ప్రబావం, బ్రమ, దురద్రుష్టం వంటి పదాలను రచయిత ఈ వ్యాసంలో తనదైన వాదం నేపథ్యంలో రాశారు. వ్యాసంలో ఉన్నవి అచ్చులు తప్పులు కాదు. గమనించగలరు.)

తెలుగు లిపి, తేటతెలుగు లిపి బేదాలు:
తెలుగు లిపి అక్షరాలు (56)
అ, ఆ, ఇ, ఈ, ఉ, ఊ, ఋ, ౠ,… ఎ, ఏ, ఒ, ఓ, ఔ, క, ఖ, గ, ఘ, చ, ఛ, జ, ఝ, ఞ, ట, ఠ, డ, ఢ, ణ, త, థ, ద, ధ, న, ప, ఫ, బ, భ, మ, య, ర, ల, వ, శ, ష, స, హ, ళ, క్ష, ఱ, సున్న(ం), విసర్గ (ః), రుత్వం (ృ)…..
తేటతెలుగు లిపి: అక్షరాలు (37)
అ, ఆ, ఇ, ఈ, ఉ, ఊ, ఎ, ఏ, ఐ, ఓ, ఔ, క, గ, చ, జ, ట, డ, ణ, త, ద, న, ప, ఫ, బ, మ, య, ర, ల, వ, శ, ష, స, హ, ళ, క్ష, సున్న (ం)
తొలగించిన అక్షరాలు (19)
ఋ, ౠ, …. ఖ, ఘ, … ఛ, ఝ, ఞ, ఠ, ఢ, థ, ధ, భ, ఱ, విసర్గ(ః), రుత్వం, (ృ) …..తొలగించిన అక్షరాల స్తానంలతో ఏ అక్షరాలు వాడాలి ఉదాహరణలు:
Removed Substitution Examples
letter(s) letter
ఋ, ౠ ర రిషి, రుగ్వేదం
— ల
ఖ క ముక్యం, కడ్గం
ఘ గ గంట
ఞ న లేక ణ విగ్నానం లేక వాగ్ణానం,
శాస్త్రగ్న్యులు లేక శాస్త్రగ్ణ్యులు
ఛ చ చందస్సు
ఝ జ జాన్సి
ఠ ట కంటం, పాటశాల
ఢ డ డంక
థ త కత, పరిస్తితి
ధ ద దర్మం, దనస్సు
భ బ బాష, బయం
ఱ ర బర్రె
విసర్గ (ః) హ దుక్కం లేక దుహక్కం
రుత్వం (ృ) కొమ్ము, ర వత్తు మ్రుగం, క్రుష్ణుడు
‘తెలుగు’ను ‘టెలుగు’ అని ఇంగ్లీషులో రాస్తాము. కారణం ఇంగ్లీషులో ‘త’ హల్లు లేదు. అంత మాత్రాన ఇంగ్లీషు వారు ‘త’ హల్లును వారి బాషలో కొత్తగా కల్పించలేదు. అలాగే మనం సంస్క్రుత, ఇంగ్లీషు పదాలను తప్పక అరువు తెచ్చుకోవలసిన పరిస్తితి ఏర్పడితె, మనం ఆ పదాల ఉచ్చారణ తెలుగు లిపిలో ఇమిడి పోయేలా మార్చు కోవాలి. కాని అలా అది జరగలేదు.

Standard
వివరణ

జీసస్ శాకాహారి – మేనకా గాంధీ

హిందువులు మృదు స్వభావులు; చెట్టూ-చేమా, పక్షీ, పశువులతో సహజీవనం చేస్తూ అవీ పచ్చగా, హాయిగా బతికేందుకు శ్రద్ధాసక్తులు చూపడంలో ఇతరులకు ఆదర్శప్రాయులు- ఇది ఒక అమెరికన్ రచయిత (కాల్పనిక) భావన. జంతువులకు సంక్షేమం, సంరక్షణ కల్పించడంలో హిందూ ధర్మం విశిష్టతపై ఆయన పరిశోధన చేస్తున్నారు. ఇటీవల ఆ విద్వాంసుడు నాకు ఫోన్‌చేసి తన భావన గురించి చెప్పారు. అది నిండు నిజం కాదా అని అడిగారు. ‘నిరర్థక ఆలోచన’ అనికొట్టిపారేశాను. ఆయనకు కోపమొచ్చింది.
నా అభిప్రాయాన్ని ఇలా వివరించాను: ‘మాంసాన్ని పెద్దఎత్తున ఎగుమతిచేసే ఆసియా దేశాల్లో భారత్ ప్రథమ స్థానంలో ఉంది; మేము పండించే ఆహార ధాన్యాలలో 36శాతం మా ఆహారానికిగాక, ఐరోపాలో మాంసం కోసం పెంచే జం తువులకు ఆహారమవుతున్నాయి; మా కబేళాలలో రోజూ 41,000 ఆవులు హతమవుతాయి… నిజానికి జంతువులతో హిందూ ధర్మానికి ఉన్న ఏకైక సంబంధం వాటిని యజ్ఞ పశువులుగానో లేదా బలి ఇవ్వడానికో చంపివేయడమే’. ఆ అమెరికన్ ఒక క్షణం మౌనం వహించి ఇలా అన్నారు: ‘భారత్‌లో ఇంకా జైనులు, బౌద్ధులు ఉన్నారు.

మరి వారు మాంసాహారాన్ని తినరు కదా’. ఇందుకు నేనిలా స్పందించాను: ‘మా దేశంలోని అతిపెద్ద జంతు వధశాలకు అధిపతి ఒక జైన్ మతస్థుడు. వనస్పతి వంటనూనెను ఎద్దుమాంసం కొవ్వుతో కల్తీ చేస్తున్నది ఒక జైనుడు; మాంసాహారం భుజించడాన్ని ప్రగతిశీల జీవనశైలిలో భాగమని యువ జైనులు భావిస్తున్నారు; లడాఖ్‌లోని బౌద్ధులు మాంసభుక్కులు’. ఆ హిందూధర్మ అభిమాని తన తుది వాద ననిలా చేశారు: ‘క్రైస్తవంలో వలే, పుస్తకాలు, మతం మాంసాన్ని తినమని మీకు చెప్పవు కదా’. ఏమి చెప్పాలో నాకు తెలియలేదు. ఎందుకంటే క్రైస్తవ మతబోధనల గురించి నాకు తెలియదు.
అంతేకాక కైస్తవులు మాంసాహారులనే విషయాన్ని ఒక ప్రాకృతిక సత్యంగా మనం భావించడం పరిపాటి. అందుకే నేను పుస్తకాలనాశ్రయించాను. క్రైస్త వం, శాకాహారవాదం గురించి తెలుసుకున్న విషయాలను వివరిస్తాను. శాకాహారిగా ఉండడమే జీసస్ బోధనల స్ఫూర్తికి అనుగుణ్యమైన నైతిక నియమమని పలువురు క్రైస్తవపండితులు భావించారు. ఇబియోనిటెస్, అథనాసియస్, అరియస్‌లే ఇందుకు నిదర్శనం. తొలినాళ్ళలో చర్చికి నేతృత్వం వహించిన (అలెగ్జాండ్రియాకి చెందిన) క్లెమెంట్, అరిగెన్, టెర్టూలియన్, హెరోనిమస్, బోనిఫేస్, సెయింట్ జెరోమ్, జాన్ క్రిసోస్టోమ్‌లను పేర్కొని తీరాలి. క్లెమెంట్ ఇలా రాశారు: ‘జంతువులకు మన శరీరాలు శ్మశానంకావడం కంటే క్షుద్బాధతో కృశించిపోవడమే చాలామంచిది.
ఆ ప్రకారమే ధర్మదూత మేథ్యూ మాంసాహారం జోలికి వెళ్ళకుండా పూర్తిగా కాయలు, పండ్లు, దుంపలు మాత్రమే తినేవారు. తొలినాటి క్రైస్తవ మత పత్రాలలో ఒకటైన ‘క్లెమెంటైన్ ధర్మోపదేశాలు’ (క్రీ.శ. రెండవ శతాబ్దికి చెందిన ఈ గ్రంధం సెయింట్ పీటర్ బోధనల ఆధారంగా విరచితమైనదని భావిస్తారు)లో పన్నెండవ ఉపదేశం ఇలా పేర్కొంది: ‘విగ్రహారాధకుల దెయ్యాలపూజ ఎంత కల్మషమైందో, మాంసం తినడమనే అసహజ ఆహారపు అలవాటు అంతే కల్మష పూరితమైనది. మాంసాహార విందులో పాల్గొనడంద్వారా ఒక మనిషి దెయ్యాలకు సహ భోక్త అవుతున్నాడు’.
పాత, కొత్త నిబంధనలు చదివిన వారికి ఈ వాక్యం గుర్తుండే ఉంటుంది: ‘నాకు కరుణేగాని, బలి అవసరం లేదు’ (మేథ్యూ). దేవతలకు జంతువులను బలిఇవ్వడం అనివార్యంగా మాంసాహారాన్ని భుజించడానికి దారితీసే పరిస్థితుల నేపథ్యంలో మేథ్యూ సందేశానికి చాలా విశిష్టమైనదే. లెవిటికస్ సందేశం (17) చదివితే ఇది మరింత స్పష్టమవుతుంది. మాంసాహారాన్ని తీసుకోవడం జంతుబలులను అనివార్యంచేస్తుందని ఆ ఉపదేశం పేర్కొంది. ఆలయంలో జీసస్, వడ్డీ వ్యాపారస్తుల మధ్య చోటుచేసుకున్న ఘర్షణ కథ గురించి మనకందరికీ తెలుసు. ఆ స్వార్థపరులు ఆలయాన్ని అపవిత్రంచేయడం పట్ల ఆయన అసంతృప్తి చెందుతారు.
అంతేగాక, కొందరు దున్నపోతులు, మేకలు, పావురాలను విక్రయించడం పట్లగూడ జీసస్ అసంతృప్తి చెందుతారు(జాన్). ఆ జంతువులను ఆహారంగా ఉపయోగించుకోవడానికి ముందు బలివ్వడానికై వాటిని విక్రయిస్తారు. జంతువుల పట్ల ఇలా క్రూరంగా వ్యవహరించడం జీసస్‌ను ఆవేదనకు గురిచేస్తుంది. జీసస్, మాంసాన్ని కొనడం లేదా తినడం గురించి బైబిల్‌లో ప్రస్తావన ఉన్నదా? లేదు. ఒక గీతంలో ‘జీసస్ శిష్యులు మాంసం కొనడానికి నగరానికి వెళ్ళారన్న’ (జాన్ 4:8) ప్రస్తావన ఉంది. కింగ్ జేమ్స్ బైబిల్ అనువాద కర్తలు గ్రీక్ మూల పాఠంలోని ఈ వాక్యాన్ని తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నారు.
‘మీట్'(మాంసం) అనే ఆంగ్ల పదానికి గ్రీకు మూలంలోని పదానికి నిజమైన అర్థం పోషకాహారం. సవరించిన ప్రామాణిక అనువాదంలో ఈ తప్పును సరిదిద్దారు. ప్రస్తుత ప్రామాణిక అనువాదంలో ఆ వాక్యం ఇలా ఉన్నది: ‘జీసస్ శిష్యులు ఆహారానికి కొనుక్కోవడానికై నగరంలోకి వెళ్ళారు’ ‘కొత్త నిబంధన’ (న్యూ టెస్ట్‌మెంట్)లో జీసస్ మాం సాహారాన్ని తింటున్నట్టు ఎక్కడా వర్ణించలేదని లెవిస్ రిగెన్‌స్టెయిన్ అనే పండితుడు పేర్కొన్నారు.
బైబిల్ గ్రీకు మూలంలోని “trophe’, “brome’ తదితర పదాలను మీట్ అనే పదంగా అనువదించారు. అయితే ఆ పదాలకు అసలు అర్థం ‘ఆహారం’, ‘తినడం’. ఉదాహరణకు లూక్ సువార్తలో ‘చనిపోయిన ఒక మహిళను జీసస్ పునరుజ్జీవింప చేసి, ఆమెకు మాంసం ఇవ్వమని ఆదేశించారని’ ఉంది. ఇక్కడ ‘మాం సం'(ఝ్ఛ్చ్ట)గా అనువదితమైన మూల పదం ‘ఞజ్చిజౌ’కు అర్థం ‘తినడం’. జీసస్ చెప్పింది ‘ఆమెను తిననివ్వండి’ అని. ఆంగ్ల ‘మీట్’కు గ్రీకు మూలం ‘జుట్ఛ్చట’. కొత్త నిబంధన గ్రంథంలో ఎక్కడా జీసస్‌కు సంబంధించి ఆ పదాన్ని ఉపయోగించలేదు.
జీసస్, కనీసం చేపలనైనా తిని ఉంటారా? సుప్రసిద్ధ ‘రొట్టెముక్క లు, చేపలు’ కథ గుర్తుందా? జీసస్, ఆయన మరణం అనంతరం, పునరుత్థానం తరువాత చేపలు తిన్నట్టుగా ప్రస్తావనలున్నాయి. తొలినాటి క్రైస్తవులలో చేప ఒక మార్మిక ప్రతీకగా ప్రఖ్యాతమయింది. ఫిష్ (చేప) అనే ఆంగ్ల పదానికి గ్రీకు మూల పదం జీఛిజ్టిజిడట. ఈ పదం ఒక (ఆద్యక్షర) సంక్షిప్త పదం; దీనికి ‘జీసస్ క్రీస్తు, భగవంతుని కుమారుడు, రక్షకుడు’ అని అర్థం. తొలి క్రైస్తవులు ఈ పదాన్నెలా వినియోగించారో పరిశీలిస్తే, సువార్తలలోని సమస్త ‘చేప కథలను’ ఉన్నదున్నట్లుగా కాక ప్రతీకాత్మకంగా అర్థం చేసుకోవాలన్న వాదనకు చారిత్రక రుజువుగా విశదమవుతుంది.
జీసస్ శాకాహారి అనడానికి పరోక్ష చారిత్రక రుజువు ఏమిటి? ఎస్సెనెస్‌లు, నజొరేయన్‌లు ఇబియోనిటెస్‌ల జీవన విధానాల గురించిన అవగాహన జీసస్ బహుశా శాకాహారి అయి వుంటాడని స్పష్టంచేస్తుంది. ఎస్సెనెస్‌లు ఒక ప్రాచీన యూదు తెగకు చెందిన వారు. ఆస్తిపాస్తుల ఆర్జనకు తొలి క్రైస్తవుల వలే వీరూ పెద్దగా ప్రాధాన్యమిచ్చేవారుకాదు. వీరిలో సామాజిక సంఘీభావం బాగా ఉం డేది. జంతు బలులను పూర్తిగా తిరస్కరించారు. తొలి క్రైస్తవులు నజోరియన్‌లుగా ప్రసిద్ధులు. ఇబియోనిటెస్‌ల వీరికి వారసులు. ఈ మూడు సామాజిక బృందాలూ శాకాహారులే. దీనిని బట్టి తొలి క్రైస్తవ సమాజాలలో శాకాహార ఆహారపు అలవాట్ల ప్రాధాన్యమేమిటో స్పష్టమవుతుంది.
సెయింట్ పీటర్ కూడా శాకాహారి అని క్లెమెంటైన్ ‘ధర్మోపదేశాలు’ పేర్కొన్నాయి. జీసస్ మరణాంతరం, జెరూసలేంలోని చర్చి మొదటి అధిపతి అయిన జేమ్స్ ది జస్ట్ (జీసస్ సోదరుడు) శాకాహారి అని, శాకాహారిగానే అతన్ని పెంచారని క్రైస్తవ మత పుణ్య పురుషులైన హెగిసప్పస్, ఆగస్టీన్‌లు చెప్పారు. జీసస్ తల్లితండ్రులు తమ చిన్న కుమారుడిని శాకాహారిగా పెంచడాన్ని బట్టి జీసస్‌ను సైతం అలానే పెంచి వుంటారని చెప్పవచ్చు.

ఆంధ్రజ్యోతికి కృతజ్ఞతలతో

మేనకా గాంధీ మరిన్ని వ్యాసాలు ఆంధ్రజ్యోతి లంకె

Standard
Telugu

క్రీస్తుకు పూర్వమే తెలుగు

క్రీస్తుకు పూర్వమే తెలుగు!
తొలి తెలుగు పదం ‘నాగబు’ కాదు..
‘అంధిర లోకము’!
కర్నూలు జిల్లాలో ఎనిమిది శాసనాల్లో లభ్యం

కుట్ర.. మహా కుట్ర.. తెలుగు ప్రాచీనతను వేల ఏళ్ల మేర కుదించేందుకు తమిళులు పన్నిన కుట్ర! క్రీస్తుపూర్వం 3000-2500 సంవత్సరాల నాటికే తెలుగు ఒక భాషగా విలసిల్లిందని నిరూపించే శాసనాలు మూడు దశాబ్దాల క్రితమే బయటపడ్డాయి! అయినా.. ఆ శాసనాలు వెలుగు చూస్తే తెలుగు కన్నా ప్రాచీనమైనదిగా భావిస్తున్న తమ భాషకు ఎక్కడ ఆ హోదా దక్కకుండా పోతుందో అన్న భయంతో వాటిని చెన్నైలోని సెంట్రల్ లైబ్రరీకి పరిమితం చేశారు! తెలుగు భాష ఔన్నత్యాన్ని తగ్గించిన ఆ చీకటి నిజాలు.. తమిళుల కుట్ర.. ఇప్పుడు బయటపడ్డాయి.

 అమరావతిలోని ఒక స్తూపం మీద ‘నాగబు’ అనే పదం ఉంది. శాసనాల్లో తొలి తెలుగు పదం అదే అని పలువురు భాషా శాస్త్రవేత్తలు చెబుతున్నారు. కానీ, ‘నాగబు’ పదానికి నిజంగా ఆ ఘనత లేదా? క్రీస్తు పూర్వం నాటికే తెలుగు ప్రత్యేక భాషగా ఉండేదా? అంటే ఈ ప్రశ్నలకు అవుననే సమాధానమే వస్తోంది. ‘అంధిర లోకము’.. తెలుగులో శాసనబద్ధమైన తొలి పదం ఇదేనని పురావస్తు శాస్త్రజ్ఞులు అంటున్నారు. ఇందుకు ఆధారమైన క్రీ.పూ.3000-2500 ఏళ్లనాటి శాసనాన్ని.. కర్నూలు జిల్లా ఓర్వకల్లు మండలంలోని కన్నమడకలలో కనుగొన్నారు.

ఈ శాసనంలో “అంధిరలోకము” అనే పదం ఉంది. ప్రస్తుతం మనం ‘ఆంధ్ర లోకము’గా పలుకుతున్న పదాన్నే పూర్వం ఇలా అనేవారని గుర్తించిన పరిశోధకులు దీనిని ప్రపంచంలోనే శాసనపూర్వకమైన తొలి తెలుగు పదంగా గుర్తించారు. ఓర్వకల్లు మండలంలోని వివిధ గ్రామాల్లో దొరికిన మరో ఎనిమిది పురాతన శాసనాల్లోనూ తెలుగు పదాలను కనుగొన్నారు. కన్నమడకలలోనే.. “అంధిరపతి” అనే పదం ఉన్న మరో శాసనాన్ని కూడా కనుగొన్నారు. అలాగే తెలుగు, బ్రాహ్మీ లిపిలో ఐదు పంక్తులు కలిగిన క్రీ.పూ.300 నాటి మరో శాసనం కూడా అక్కడే లభించింది.

ఈ శాసనంలో ఆంధ్రము అనే పదాన్నే “అంధిరం”గా పేర్కొన్నారు. బొల్లవరం గుట్టలవద్ద క్రీ.పూ.400 కాలం నాటి మరో శాసనం లభ్యం కాగా ప్రాచీన తెలుగు బ్రాహ్మీ లిపిలో ఉన్న ఈ శాసనంలో “గిబ్బతీగల” అని రాసి ఉంది. తీగల అనేది కూడా అచ్చ తెలుగు పదం. క్రీ.పూ.4వ శతాబ్దం నుంచి ఇప్పటివరకూ కూడా బొల్లవరం సమీపాన ఉన్న ఈ రాళ్లగుట్టను గిబ్బతీగల అనే పిలుస్తుండటం విశేషం. గిబ్బతీగల గుట్ట రాళ్లపై క్రీ.పూ.500 నాటి మరో శాసనం ఉండగా అందులో ‘పొల్లావరం’ అనే పదాన్ని గుర్తించారు.

అలాగే.. కేతవరం గ్రామంలో లభించిన క్రీ.పూ.4వ శతాబ్దం నాటి మరో శాసనంలో “యు.సిద్ధాంతము” అనే పదాన్ని “యు.చిత్ థాన్ తము”గా పేర్కొన్నారు. “కేశవులు మువ్వడి” అని రాసి ఉన్న క్రీ.పూ.625 నాటి మరో శాసనాన్ని కూడా కేతవరంలోనే గుర్తించారు. క్రీ.శ.800 నాటి మరో శాసనంలో.. “తుంగభద్ర” అనే అచ్చ తెలుగు పదాన్ని కూడా కనుగొన్నారు. అంటే.. క్రీ.పూ.3000-2500 కాలం నాటికే తెలుగు ప్రత్యేక భాషగా ఏర్పడిందనే విషయం స్పష్టమవుతోంది.

కారణాలేవైనాగానీ.. అమరావతిలోని ‘నాగబు’ పదం కంటే అత్యంత పురాతనమైన తెలుగు పదాలను కర్నూలు జిల్లాలో కనుగొన్నా ఆ విషయం బయటికి రాకపోవడంతో తెలుగు భాష సముజ్వల చరిత్రను, ప్రాచీన్యతను కూడా కోల్పోవాల్సి వచ్చింది. తెలుగు భాష ఔన్నత్యాన్ని పెంచే వాస్తవాలు ఎందుకు మరుగునపడ్డాయి? లాంటి ప్రశ్నలకు విస్పష్ట సమాధానాలున్నాయి.

ఎనిమిదో దశకంలోనే..
1977లో అప్పటి కర్నూలు జిల్లా కలెక్టర్ సూర్యన్ కాశీపాండ్యన్ ఓర్వకల్లు మండలంలో సాగించిన పరిశోధనల్లో కేతవరం, పూడిచెర్ల ప్రాంతంలో ప్రాచీన లిపి చిత్రాలు వెలుగులోకి వచ్చాయి. ఈ విషయం తెలిసి, 1980ల్లో.. తమిళనాడు భాషా పరిశోధకుడు సుబ్రమణ్య మలయాండి కర్నూలు జిల్లాలో పరిశోధనలు సాగించి పురాతన తెలుగుపదాలను కనుగొన్నారు. ‘అంధిరలోకము’నే తొలి తెలుగుపదంగా ఆయన కూడా గుర్తించారు.

“హిస్టారికల్ స్టడీస్ ఆఫ్ ఆంధ్రప్రదేశ్.. ఎ కంపారిటివ్ స్టడీ ఆఫ్ తుంగభద్ర అండ్ వ్యాలీ” పేరిట పరిశోధన పత్రాన్ని మలయాండి సమర్పించారు. ఈ విషయంలో ఆయనకు తోటి తమిళుల నుంచి తీవ్ర వ్యతిరేకత ఎదురైంది. క్రీస్తు పూర్వం 2500 నాటికే తెలుగు భాషా, లిపి ఉందని నిర్ధారిస్తే తమిళానికి తెలుగు తర్వాతి స్థానమే లభిస్తుంది. అందుకే మలయాండి పరిశోధనాంశాలను ప్రాచుర్యంలోకి తేవడానికి తమిళులు అంగీకరించలేదు. దీంతో మలయాండీ కన్నమడకలలో శోధించి సాధించిన శాసనాలు చెన్నై సెంట్రల్ లైబ్రరీలో పడిపోయాయి.

దీని ఫలితంగానే ‘నాగబు’ కంటే ప్రాచీనమైన తొలి తెలుగు పదం గురించి తెలియకుండాపోయింది. అయితే మలయాండి విదేశంలో సమర్పించిన పరిశోధన పత్రం ప్రతులు కొన్ని బయటకు వచ్చాయి. అలా ఒక ప్రతి.. తిరుపతిలోని శ్రీ వేంకటేశ్వర విశ్వవిద్యాలయానికి చేరగా, అది కర్నూలు జిల్లాకు చెందిన సాహితీ పరిశోధకరత్న.. వైద్యం వెంకటేశ్వరాచార్యులు చేతికి చేరింది. ఈ విషయాన్ని ప్రపంచానికి తెలియజేయాలని వైద్యం వెంకటేశ్వరాచార్యులు ఇన్నాళ్లుగా ప్రయత్నిస్తూనే ఉన్నారు. తాజాగా “కర్నూలు జిల్లా కవి తరంగిణి” పేరిట అనే పుస్తకాన్ని రచించిన వైద్యం.. “ఆంధ్రలోకము” పదానికి చెందిన ప్రాచీన లిపిని ఆ పుస్తక ముఖచిత్రంగా ముద్రించారు.

హంద్రీ నుంచే ఆంధ్ర!
ప్రాచీన తెలుగు భాష ఆనవాళ్లు లభించడమే కాదు.. ఆంధ్ర అనే పదం కూడా కర్నూలు జిల్లాలోనే పుట్టిందని కూడా భాషా పరిశోధకులు చెబుతున్నారు. ఈ జిల్లాలో ప్రవహించే హంద్రీ అనే చిన్న నది నుంచే “ఆంధ్ర” అనే పేరు వచ్చి ఉం టుందని ప్రముఖ తెలుగు పరిశోధక పండితులు మల్లంపల్లి సోమశేఖర శర్మ గతంలో వెలిబుచ్చిన అభిప్రాయం నిజమేనని చెప్పడానికి కావాల్సిన ఆధారాలున్న శాసనాలు కూడా ఇక్కడ లభించాయి.

దాదాపు 1400 ఏళ్ల క్రితం నాటి ఒక తామ్ర శాసనంలో ఇం దుకు ఆధారాలున్నాయి. ఆ శాసనంలో ఈ నదిని “అందిరి”అని పేర్కొన్నారు. ఈ నది ప్రవహించే గూడూరు, కోడుమూరు ప్రాంతాలలో కానుగ చెట్లను పోలి ఉండే అంద్రిక చెట్లు ఇప్పటికీ ఉంటాయి. ఈ చెట్ల కారణంగానే ఈనదికి అందిరి నది అని పేరు వచ్చిందని.. కాలక్రమంలో ఆ పేరు హంద్రీగా మారిందని పరిశోధకులు అభిప్రాయపడుతున్నారు.

ఆధారం : ఆంధ్రజ్యోతి కథనం

Standard
telugu poetry

మాటలే మాటలు

కోపంలో మాటలు మునిగిపోతుంటే
గుణం తడిసి పూర్తిగా కరిగిపోతుంది.

తుఫానుగా వాక్యాలు హోరెత్తితే
ప్రశాంతత దూరంగా పరిగెడుతుంది

అవసరం లేని పదాలు అతిగా ప్రవహిస్తే
అర్ధం పూర్తిగా అడ్డదారిలో కొట్టుకుపోతుంది.

అహంకారం సంభాషణలో ఉరిమిందంటే
ప్రేమ సరిహద్దులావలకు పారిపోతుంది.

అబద్దం వ్యక్తీకరణలో నిండిదంటే
ఖ్యాతి అలవోకగా తేలిపోతుంది

ఆలోచించి అంటుండరా ఓ కట్టా
ప్రత్యేకత నీతోనే అంటిపెట్టుకుంటుంది.

► 21-04-2013

Standard
telugu poetry

నిశ్శబ్ధమే నయం నీకూ నాకూ మధ్య

అదేమిటో నామాటల్లో
కరకుదనాన్ని వింటూ కళ్ళు మూసుకునే నీకు
నా కళ్లలోని సలహా మనసు కాన్వాసుపై పిచ్చిగీతైనా కాదు.
ఒక్కో సారి ఉరిమే కళ్ళలోని కోపాన్ని విపత్తేమోనని భయపడి
మాటల గుడారాన్ని నిర్మించేసి
ఆత్మీయపు చేతల తొలకరి జల్లును అడ్డుకుంటావు.
పూర్తి నిశ్శబ్దమే గోడ కడుతుందనుకున్నాను కానీ,
సగం సగం మాటలు గోతిలో పడేస్తాయని తీరా ఇప్పుడర్థం అయ్యింది.

వంతెన పనులు పూర్తవ్వవు.
వంతులు వేసుకు కూర్చుంటే
కరవాలల కలకలం మధ్యన
కరచాలనానికి ఖాళీదొరకదు.

మరేదో అంటాను
నీకు సగమే వినబడుతుంది.
అందులో సగానికి తక్కువ లోపటికి ఇంకుతుంది.
స్వంత ఊహల మైనానికి
పాత మాటల మేలిముసుగు కప్పేసి
కాక్ టెయిల్ కలిపేస్తావు.
బంధం ఘనీభవిస్తూ ఖాళీ కాళ్ళు చాపుక్కూర్చుంటుంది.

Standard