తత్వం

నీకోసం శ్రీకృష్ణుడు రాసిన లేఖ

మిత్రమా బావున్నావా…
నేను కృష్ణుడిని, నల్లనయ్య అని పిలుస్తారు కదా భారతంలోనే కాదు మీ సినిమాలలో కూడా చాలా సార్లు చూపించారు నీకు తెలుసని నాకు తెలుసులే, 
నీతోనే మాట్లాడదామనిపించి ఇది రాస్తున్నాను. నేనేమిటి నీకిలా ఉత్తరం రాయడం ఏమిటి అని చూస్తున్నావా? నన్ను అర్ధంచేసుకోవలసిన రీతిలో    కాకుండా కేవలం అద్భుతాలను, ఆశ్చర్యాలనూ మాత్రమే గుర్తుంచుకునే జనం మధ్య నీవెందుకో నాకు ప్రత్యేకంగా కనిపించావు. నా బాల్యమిత్రుడు కుచేలుడంత హాయిగా ఇప్పుడు నువ్వు నవ్విన ఆ చిర్నవ్వు నాకిష్టం, మరో ఇష్టసఖుడు ఉద్ధవుడంత సూటిగా వుండే నీ ప్రశ్నలిష్టం, రాధా మీరాబాయిల మాదిరిగా ప్రేమగా చూసే నీ ప్రశాంతమైన చూపు నాకిష్టం. అందుకే నీక్కొన్ని విషయాలూ విశేషాలూ చెప్దామనుకుంటున్నాను. ఇది మరెవరికో చెప్పాల్సిన పనిలేదు. సోషల్ మీడియాలో వైరల్ గా షేర్ చేయించాల్సిన అవసరం అంతకన్నా లేదు. అవసరమనుకునే మిత్రులతో పంచుకున్నా సంతోషమే కానీ మొత్తంగా చివరకు నీ మనసుకు రెండు ముక్కలు ఆచరణంత దగ్గరగా అర్ధమయితే అంతేచాలు. 
బాల్యమెంత బరువైనదో తెలుసా?
ఏమిటి కృష్ణుడు విలాసపురుషుడా? స్త్రీలోలుడా, నా ప్రీక్వెల్ రాముడంత ఆదర్శమూర్తిని కానా? ఇంకొంచెం ముందుకెళ్ళి జిత్తులమారినని కూడా అంటారా హవ్వ హేమిటయ్యా హిది? నా జీవితకాలమంతా పళ్ళబిగువున మోసిన దారుణమైన కష్టాలను నా మందహాసపు తెరను తీసి మీరెవరూ చూడలేదు. నిజానికి మీరు చూడాల్సిన అవసరం లేదనే అనుకున్నాను. నేను పుట్టకముందే నా సోదరులంతా కంసమామ చేతిలో చంపబడ్డారు. నా అమ్మనాన్న తాతగారు కూడా చెరసాలలో మగ్గిపోయారు. అసలు పుట్టడమే ఒక ఖైదిగా పుట్టాను. పుట్టిన మరుక్షణమే అమ్మప్రేమగా గుండెలకు హత్తుకునే లోగానే ఆ ప్రేమకు దూరంగా పోవాల్సి వచ్చింది. పైగా అప్పుడు కుంభవృష్టి, ఈదురు గాలులు నదిలో గుండా నాన్న నడుస్తూ వెళుతుంటే ఆ హోరుమధ్య జోరువానలో రేపల్లెకు చేరుకున్నాను. 
యుక్తవయస్సునూ యుక్తిగా బతకాల్సి వచ్చింది.
పూతన సంహారం
పెంచిన తల్లిదండ్రులనూ, అమాయకులైన ఆ పల్లెటూరి యాదవ ప్రజలనూ సంతోషపరచేందుకు నేను చేసిన చిలిపిచేష్టలే గుర్తుంచుకుని వుంటారు. పొత్తిళ్ళలో వెచ్చగా పడుకున్నప్పటినుంచి తప్పటగులువేసే దశనుంచి మా మామను అంతంచేసే దాకా చిన్న పిల్లాడిపై జరిగిన రాక్షసుల దాడులెన్నో తెలుసా? నిజానికి బ్రతకడమంటే దినదిన గండంగా గడిచింది. పూతన అనే రాక్షసి  విషపు పాలుతాగించి చంపుదామనుకుంది. బండిలా వచ్చి తొక్కుద్దామని శకటాసురుడు దూసుకొచ్చాడు. వీరుకాక తృణావర్తుడు, వత్సకుడు, బకాసురుడు, వృషభాసురుడు, కేశి, వ్యోమాసురుడు మొదలైన ఎందరో రాక్షసులు ట్రై చేసారు. ఏదో ఇప్పటి మీ తెలుగుసినిమాల్లో హీరోలా షర్టునలగకుండా గెలిచానులే అనుకుంటారు కానీ దానివెనకున్న కష్టమేమీ మీకు తెలియదు. ప్రయత్నమెంతటిదో అది పిల్లాడికెలా సాధ్యం అయ్యిందో మీరు ఊహించలేరు. చంపడం నాకు సరదా కాదు నా అవసరమూ కాదు. సామాజిక సమతుల్యతకు బరువుగా మారిన కొన్ని దోరణులను అంతచేయాల్సిన అవసరమున్నప్పుడే నేనా మార్గాన్ని ఎన్నుకున్నాను. 
కాళీయ మర్ధనం
రమణక ద్వీపం నుంచి వచ్చిన కద్రువ పుత్రుడు విషం కక్కే కాళీయుడనే సర్పరాజు కాళింది మడుగును విషతుల్యం చేసాడు. అంతటి విషసర్పాన్నీ చంపకుండా పడగలపై తాండవమాడి గర్వమణచి ఊరు దగ్గరున్న మడుగును ఖాళీచేయించి వేరే ప్రాంతానికి పంపించాను. దీనికి బలంతో పాటు క్షమవుండటం ఒక్కటే కారణం కాదు పర్యావరణ సమతుల్యానికి పామలు సైతం అవసరమే అనేది నాకు తెలుసు. రాక్షసులనూ, దుష్టులనూ మాత్రమే ఎదిరించాల్సి వచ్చిందనుకున్నారా? దేవతలతో సైతం నేను పోరాడాల్సిన పరిస్థితులు వచ్చాయి. తప్పదు నిలబడాలంటే కలబడాలని నాకు తెలుసు, కొన్ని ఉదాహరణలు చూడు మిత్రమా నేను కూడా అందరిలాగానే సాందీపని మహర్షి దగ్గర చదువుకున్నాను కదా. గురుదక్షిణగా ప్రభాస తీర్థంలో తప్పిపోయిన తన పుత్రుడిని తెచ్చివ్వమని ఆయన అడిగారు. శరీరంనుంచి వేరైన జీవం వెళ్ళిన చోటు దాన్ని నరకం అనే పేరుతో అనుకోండి పోనీ అక్కడకు వెళ్ళి దాని అధిపతి యముడితో తలపడి సాధించిన ప్రాణాన్ని గురుదక్షిణగా ఇచ్చానని కొందరు కథలలో అనుకుంటారు కానీ ఆ అబ్బాయిని పాంచజన్యుడనే రాక్షసుడు కిడ్నాప్ చేసాడు అతడితో పోరాడి విడిపించి గురుదక్షిణ చెల్లించుకున్నాను. బ్రహ్మదేవుడు గర్వపడిన సందర్భంలో గోవులుగా గోపాలుడిగా ఒక సంవత్సరంపాటు నేనే కనిపించి ఆయన గర్వభంగం చేయాల్సి వచ్చింది. అంతెందుకు నేను ఉండే ప్రాంతంపై తీవ్రమైన తుఫాను హడావిడితోనూ పిడుగుపాట్లతోనూ అతలాకుతలం చేయాలని వాతావరణంపై ఆధిపత్యం వున్న ఇంద్రుడు భావిస్తే మా ఊరుపక్కనే వున్న కొండ గోవర్ధనగిరిని పెకలించి ఏడురోజుల పాటు దాన్ని మోస్తూ మా వారందరికీ రక్షణ ఇచ్చాను. వాళ్ళు నేను కష్టపడుతున్నానని ఆందోళన పడకుండా నా చిరునవ్వును సైతం ఆ సందర్భంలో చెరగనీయలేదు. అందుకే నేను చిటికెన వేలితో మోయగలిగానని ఈనాటికీ మీరు బొమ్మలుగా గీసుకుంటున్నారు కదా. 

అమ్మకోసం ఆలికోసం అన్నీ పోరాటాలే కదా.
రుక్మిణీ పరిణయ సందర్భం
కొంచెం వయసొచ్చింది. కన్న తల్లిదండ్రులకు ఆనందం కలిగించాలి. జన్మభూమిపైనున్న ప్రజలకు కూడా మేలుచేయాలి. పెద్ద రాజును గెలవాలి. కానీ నాతో పాటు సైన్యంలేదు. సైన్యాధ్యక్షలు లేరు. నేనే నాయకుడిని, నేనే సైనికుడిని, నేనే వ్యూహకర్తగా మామ కంసరాక్షసుడిమీదకు అదే మందహాసంతో మధురానగరానికి కదిలాను. కువలయాపీడం అనే మదపుటేనుగును పంపారు. చాణూరుడనే మల్లయుద్దయోధుడిని ఉసిగొల్పారు. వాళ్ళను దాటుకుంటూ వెళ్ళాను. ఎట్టకేలకు కంసవధ చేసాను. ఇదంతా పదహారేళ్లనాటికే జరిగిన కథ. ఆ తర్వాత జరాసంధుడితో పదిహేడుసార్లు భీకర యుధ్దం చేస్తూ నన్ను నమ్ముకున్న రాజ్యాన్ని కాపాడుకుంటూ వచ్చాను.
చాణూర వధ
 అంతలోనే కాలయవనుడనే గర్విష్టిని అంతంచేయాల్సిన పరిస్థితి వచ్చింది. ఇంత ఇబ్బందులు మళ్ళీ మళ్ళీ కలగొద్దని మొత్తం నగరాన్నే మధురనుంచి ద్వారకకు మార్చాను. ఆ తర్వాత నన్ను ఇష్టపడ్డ రుక్మిణితో నా పెళ్ళి దానికోసం వాళ్ళ అన్నయ్య రుక్మితో యుద్ధం. సత్రాజిత్తు దగ్గరున్న రోజుకు ఎనిమిది బారువుల బంగారం తయారుచేసే యంత్రం శమంతక మణిని దొంగిలించానన్న అపవాదును తొలగించుకోవడానికి ఎలుగుబంటి నాయకుడు జాంబవంతునితో పోరాడి శమంతకమణితో పాటు ఆయన బిడ్డ జాంబవతిని వివాహం చేసుకున్నాను. మరోసందర్భంలో మదించిన ఆబోతుతో పోరాడి అష్టమహిషుల్లో ఒకరైన నాగ్నజితిని వివాహం చేసుకున్నాను. ఇదంతా కేవలం నా సంసారాన్ని పెంచుకునేందుకే కాదు. నా రాజ్యానికి అదనపు రక్షణ అదనపు బంధుత్వం, దానివెంటనే వారికీ నా సంరక్షణ దీనితో చెడుపై పోరాడేవారి సంఖ్యను పెంచుకుంటూ రావడమనే రాజతంత్రం పనిచేస్తూనే వుంటుంది. జీవితం ఒక పోరాటమే నిజానికి నా భార్యలమధ్య కూడా ఎన్నెన్ని వైషమ్యాలు అయినా సరే వాటిని జాగ్రత్తగా సరిచేసుకుంటూ రాలేదా? సత్యభామ కోరిన పారిజాతవృక్షం కోసం ఇంద్రుడితో యుద్దం చేయాల్సివచ్చింది. చెల్లెలు సుభద్ర పెళ్ళి విషయంలో అన్న బలరాముడితో నానామాటలూ పడాల్సి వచ్చింది. మహిళలకు సమానమైన గౌరవం ఇవ్వడంలో నేనెప్పుడు వెనకంజవేయలేదు. ప్రజాకంటకుడైన నరకాసురుడిని వధించేసందర్భంలో సత్యభామను యుద్ధరంగంలోకి నాతోపాటు వచ్చిన సందర్భం మీకు కథల ద్వారా బాగానే గుర్తుంటుంది కదా. ఇలాంటి సందర్భాలు మీ దృష్టికి రానివి మరెన్నో జరిగాయి. జరాసంధుడనే వాడిని బావమరిది బలాఢ్యుడూ అయిన భీమునితో సంహరింపజేసాను. వందతప్పుల వరకూ ఓపికపట్టి ఆ తర్వాత తప్పక శిశుపాల వధ చేయాల్సి వచ్చింది. నా కుమారుడు సాంబుని వివాహ సమయంలో కౌరవులతో వైరం తప్పలేదు. మనవడైన అనిరుద్ధుని కళ్యాణ సమయంలో బాణాసురుడుతోనూ సాక్షాత్తూ శివునితోనూ యుద్దం చేయాల్సి వచ్చింది. 
ఆవేశమే కాదు ఆలోచన వుండాలన్నదే సూత్రం.
అమిగ్డాలా కాధు, దలామస్ ని పనిచేయించు మిత్రమా
కురుక్షేత్రంలో రక్తధారలు కార్చాల్సి వచ్చినా నా అత్యాధునిక ఆయుధాన్ని అనవసరంగా ప్రయోగించలేదు. అణుశక్తిలాంటి పెద్ద శక్తులను అత్యవసరాల్లోమాత్రమే వాడాలనే పద్దతులను నేను పట్టించుకున్నాను. కురుక్షేత్ర యుద్దంలో పాండవులకు వ్యూహకర్తగా, సైకాలజీ కన్సల్టెంటుగా వుంటూ వారిని గెలిపించినా సరే యుద్దానంతరం గాంధారీ శాపానికి గురికావలసివచ్చింది. పాండవులను వారికి జరిగిన అవమానాలను గుర్తుచేస్తూ ఆవేశంతో రెచ్చగొట్టవచ్చు కానీ ఏ పోరాటమైనా ద్వేషంతో మాత్రమే చేస్తే తర్వాత రాజ్య స్థాపనలో అంతగా మేలుచేయదు. అందుకే వారి అమిగ్డాల(మెదడులో ఉద్రేకాల భాగం)ను రెచ్చగొట్టి మీ సినిమాల్లో లాగా క్లైమాక్స్ ఫైటింగ్ లు హడావిడిగా చేయించలేదు. మీరిప్పటికీ మానసక అభ్యున్నతికి పర్సనాలిటీ డెవలప్ మెంటుకు ఉపయోగించుకునే గీతాభోదను యుద్దం మధ్యలోనే అర్జునుడికి చెప్పి ఆయన ధలామస్(మెదడులో ఆలోచనల భాగం) పనిచేయడం ద్వారా స్థిరంగా యుద్ధం గెలిచేలా చేసాను. ఇంతకీ నన్ను మీరు ఇప్పుడు నివసిస్తున్న కాలానికి అత్యంత పురాతన కాలంలో ఈ భూమిపై జీవించిన మనిషిగా గుర్తిస్తే ఇంటిలిజెన్స్ కోషెన్సీ తో పాటు ఎమోషనల్ కోషెన్సీని, కెరీర్, టైం అండ్ రిలేషనల్ మేనేజ్ మెంట్ లను చేసే విధానం అర్ధం చేసుకుని చూడండి. లేదూ ఏలియన్ జెనిటిక్స్ ని సాధించిన వాడిగా అంటే మీ క్రిష్ సినిమాలో లాగా అనే విషయాన్ని గమనిస్తే చెప్పిన భూమిని కాపాడుకునేందుకు చెప్పిన జాగ్రత్తలను సైతం అర్ధం చేసుకోండి. 
యుద్ధం మధ్యలోనైనా ఒక్కోసారి పాఠం చెప్పక తప్పదు
ఏలియన్ గుర్తుల గురించి మరికొన్ని మాటలు
సాల్వుడి యుద్దవిమానాలు ద్వారకపై మోహరించినపుడు
కురుక్షేత్రం తర్వాత నా పోరాటాల గురించి మీ దృష్టికి వచ్చిందో లేదో సముద్రం మధ్యలో అనేక ద్వారాలతో విశ్వకర్మచేత నిర్మింపజేసిన ద్వారక పట్టణం మీద సాల్వుడి యుధ్దం ఆకాశంలో ఎగిరే పళ్లేలవంటి వ్యోమనౌకలతో ఒకేసారి అనేకచోట్ల దాడిచేస్తూ మాయం అవుతూ తిరిగాడు. నాక్కూడా ఆ యుధ్దంలో బాగా గాయాలయ్యాయి. అయినా నా దగ్గరున్న అత్యంత ప్రమాదకరమైన వినాశనకరమైన ఆయుధాన్ని వాడకుండానే గెలవాలని నిశ్చయించుకున్నాను. ఎలాగో అతడిని వధించాను కానీ అతడు వాడిన ఆయుధాలు సముద్రం పొంగేలా చేస్తాయని నాకు తెలుసు, అందుకే అప్పట్లోనే పదివేలకు పైగా జనాభా వున్న మొత్తం నగరాన్ని 19 కిలోమీటర్ల అవతలకు సంకోదర అనే ప్రాంతానికి మార్చాను. దంతవక్త్రుడు, విదూరథుడు వంటి దుష్టశక్తులతో నా పోరు విషయం మీరు భాగవత కథగా మీదాకా వచ్చిన సాహిత్యంలో చదువుకునే వుంటారు కదా. ఈ మధ్యనే గుజరాత్ తీరంలో నా పాత నగరపు ఉనికిని మీ శాస్త్రవేత్తల బృందం డాక్టర్ యస్ ఆర్ రావు అనే ఆయన నేతృత్వంలో కనుగొన్నారట కదా. నేను ఉన్నానో లేనో అనే సందేహం ఇంకా వుంటే భాషల ప్రాచీనతలను లెక్కేసినట్లు భారతభాగవతాల అత్యంత ప్రాచీనతలను కనీసం లెక్కేసి చూడండి, అంతే కాదు కనిపిస్తున్న ఆధారాలను కొంచెం మీకందిన ఆధునిక శాస్త్రీయ అవగాహతో కలిపి విశ్లేషించి చూడండి. చివర్లో కళ్ళముందే అన్నగారు బలరాముడు శరీరాన్ని విడిచాడు. యాదవకుల నాశనానికి ముసలం పుట్టింది. కళ్ళముందే బంధువులూ, మిత్రులూ, కుమారులూ, మనవళ్ళూ యావన్మండీ కొట్టుకుచస్తున్నారు. తప్పదు కొన్నిపరిణామాలను ఆపలేనప్పుడు తప్పనిసరి అయినప్పుడు ఆందోళన పడటం కంటే చూస్తూ ఉండటం తప్ప మరేం చేయలేం అని అర్జునికి చెపుతున్నట్లు మీ అందరికీ చెప్పిన సూత్రాన్నే నేనూ అనుసరించాల్సి వచ్చింది. వృద్దాప్యంలో ఒంటరిగా అడవిలో కందమూలాలు వెతుక్కుంటూ జీవించానని మీకు తెలుసా? ఆ వయసులో చెట్లక్రింద రక్షణకూడా లేని కటిక నేలపై పడుకోవాల్సి వచ్చింది. ఎవడో అయినా కులాసాగా కాలు మీద కాలేసుకుని ప్రశాంతంగానే వున్నాను. అలా కదులుతున్న నా కాలివేళ్ళను ఎవరో ఆటవిక వేటగాడు కుందేలు చెవులనుకుని బాణం కూడా వేసాడు. తగిలింది ప్రాణం పోతుంది తెలుసు. అయినా కంగారు పడటానికి ఏముంది. మనం చేయాల్సిన పనులను మనం పూర్తిచేసాక, మన తర్వాత జీవరాశి ఆలోచనలకూ మనుగడకూ చోటిచ్చి మన పాత్రను తెరవెనక్కు తీసుకువెళ్ళాల్సిందే. తను చేసింది తప్పని ఏడుస్తున్న వేటగాడిని ఓదార్చడం నా చివరి పని అనిపించింది. అయినా ఈ విశేషాలన్నీ తరం నుంచి తరానికి లిపి లేకపోయినా ప్రవహించే జాగ్రత్తలు కూడా కొన్ని తీసుకున్నాను. అందుకేనేమో జ్ఞానం అవిరయిపోకుండా వందల ఏళ్ళు ఇళా మీదాకా ప్రవహిస్తూ వచ్చింది. మరింత నమ్మకంగా నా ఉనికిని దొరకబుచ్చుకోలేక పోయినా సరే నేనో నా పేరుతో రచయితో చెప్దామనుకున్న విషయాలు మీ దాకా వచ్చాయి కదా వాటిని జాగ్రత్తగా పట్టించుకోండి. ఎందుకంటే ఆచరణ కాళ్ళలా నడిపించేది అయితే జ్ఞానమే కళ్ళుగా చూపించేది అవుతుంది. జ్ఞానంలేని ఆచరణ గుడ్డి ప్రయాణమే. ఇప్పుడు చెప్పండి కృష్ణుడు భోగలాలసుడా? భాద్యతలేనివాడా? లేక ఆధునిక పద్దతిలో ఆచరణను చూపినవాడా అన్న సంగతులను. 
నా నమ్మకాన్ని వమ్ముచేయకుండా ఇంత ఓపికగా మొత్తం నా ఉత్తరాన్ని చదివిన నీ సహృదయానికి సంతోషపు దీవెనలతో…. నీ కృష్ణయ్య.

from Blogger http://bit.ly/2d9LIvJ
via IFTTT

Standard
తత్వం

హీరో ది క్రిష్

తనే ఎందుకు జగద్గురువు అయ్యాడు?
తనే ఎందుకు మిగిలిన చాలా మంది కంటే భిన్నంగా కనిపిస్తాడు?
సంఘటనల్లో, ఎమోషనల్లో మునిగిపోకుండా అవసరమైనంత వరకే ఎలా చేసేశాడు? ఇలా ఇంకెవరైనా వున్నారా?

నలుగురికి ఉపయోగపడే మడుగులో పాము పడగలను అణగదొక్క గలడు
వెదురు పుల్లతో అప్పటికెవ్వరూ ఎరుగని సంగీత వాయిద్యాన్ని తనే సృష్టించగలడు, (పేటెంట్ హక్కులు పోకుండా ప్రతిప్రేము లోనూ తనతోనే వుంచుకోగలడున్నూ)

ఇప్పటి మన జాతియ పక్షికి తనెప్పుడో గౌరవం ఇచ్చేశాడు.
త్యాగాలో తపస్సులో చేసి జనాన్ని ఆకట్టుకున్నాదీ లేదు.
నిజానికి ఖరీదుతో సంభందం లేని అలంకార ప్రియత్వం తనది. పూల దండలూ, పక్షి ఈకలూ, వెదురు పుల్ల అన్నింటికంటే సందర్భంలో మునిగిపోకుండా మెదడుతో ఆలోచించి మట్లాడగల నేర్పరి తనం.
పదహారువేల మంది గోపికలు ప్రెండ్ లిస్ట్ లోవున్నా సరే, తన ఎనిమిది మంది గ్రూపులలో ప్రజెన్స్ ని ఆపేసిందీ లేదు.

ముందు అవతారంగా చెప్తున్న రామడిలో ఉదాత్తత వున్నప్పటికీ భవభందాల వలలో అడవులలో తిరిగి, జనభందాల బెదురుతో భార్యను వదిలి, బావద్వేగంతో శోకించి మారీచుడి మారువేషానికో మిమిక్రీకో మాయలో పడిపోకూడదనుకున్నాడేమో. తనే కావచ్చు ఇది కథే అయితే కథా రచయిత కావచ్చు ముందు తరం మెరుగు లక్షణాలను నింపుకున్న కారెక్టర్ తో తరువాతి తరాలను కూడా డామినేట్ చేసేశాడు.
కింగ్ లా కనిపించిన దానికంటే తను కింగ్ మేకర్ గా తాను నిర్వహించిన పాత్ర ఎక్కువ.
చీరలెత్తుకెళ్ళి కొన్ని వ్యామోహాలను పటాపంచలు చేయటం తెలుసు, చీరలిచ్చి రక్షించటమూ తెలుసు సందర్భశుద్ది వుండాలే కానీ చేసే పని వల్లనో మంచో, చెడ్ అంటుకోవన్నది నిజం.

ప్రపంచానికే తన పర్సనాలిటీ డవలప్మెంట్ పాఠాలు ఈనాటికీ అవసరం అవుతున్నాయి. మాటల్లోనే కాదు చేతల్లోనూ తన పనులు పాఠాలుగానే వినిపించాడు. యుధ్ధంలో అర్జునిడికి ఆవేశాన్ని నూరిపోయటం కాదు. ఆలోచనాత్మకంగా వివేచించి చెయ్యాల్సిన పనేమిటో చెప్పాడు. అందుకేనేమో తను జగద్గురువు.

ఎక్కడిదీ గొప్పతనం.

తను ఎదిగింది బంగారు పళ్ళేలు, వెండి స్పూనులలోనుంచి కాదు. మట్టి జీవితం నుంచి, కుచేలుడిలాంటి మిత్రులను పరిశీలిస్తూ, ఆవులు కాసి ప్రకృతిని చూసి, బాల్యాన్ని ఆహ్లాదంగా ఆటలతో గడిపి ఎదిగాడు. పెంపుడు తల్లి అయినా పాలతో పాటు ప్రేమను తాగి బ్రతికాడు.

అందుకే నాకు చాలా విషయాలలో నచ్చిన హీరో ది క్రిష్.

Standard
తత్వం, వివరణ

మౌనమా ? నిశ్శబ్దమా ??

గతం లో జరిగిన ఫేస్ బుక్ లో నావాల్ పై జరిగిన  చర్చకు నావివరణ కూడా ఇద్దామనే ఉద్దేశ్యంతో రాసిందే ఇది

చలనమంటూ లేకుంటే ప్రపంచమే లేదు.

శబ్దం పుట్టాలంటే ప్రకంపన స్థితిలోకి ఒక వస్తువు మారాలి. ఆ వస్తువు గాలిలో కలిగించే సంపీడనాలూ, విరళీకరణలూ చెవికి చేరగా తెలుస్తున్న స్పందనను శబ్ధం అంటున్నాం.( Vibrations that travel through the air or another medium and can be heard when they reach a person’s or animal’s ear.)

స్వరపేటికలోపలి కంపనాల నుండి పుట్టే శబ్దాలు బావప్రసరణకు వినియోగ పడితే వాటిని మాటలంటున్నాం. స్వరపేటికనుండే వెలువడినా సరే ప్రతిశబ్ధం మాట కాదు. 

► అంటే మాటలన్నీ శబ్దాలే కానీ శబ్దాలన్నీ మాటలు కాదు.

మాటలు లేవీ ప్రయత్నపూర్వకంగా వెలువరచకపోతే మౌనం అంటున్నాం. మాటలేవీ వెలువరచటం లేదు అనేందుకూ మౌనంగా వున్నారు. మౌనాన్ని ఆశ్రయించారు అనిచెపుతున్నాం. ఇక్కడ నిశ్శబ్దంగా వున్నారు అన్నా తప్పులేదు. అందుకే సినిమా హాళ్ళలో నిశ్శబ్ధాన్ని పాటించండి(వుండండి కాదు) అంటుంటారు. మీరు మాట్లాడకుండా వుండటమే కాదు మరేవిధమైన శబ్దంకూడా కానివ్వకండి అని చెప్పకనే చెప్పినట్లవుతోంది.

చుట్టూ గందరగోళంగా శబ్దాలున్నా వాటి మద్య ఎవరన్నా మాట్లాడకుండా కూర్చుంటే వారు మౌనంగా వున్నారంటాము కానీ అక్కడ నిశ్శబ్దంగా వుందని అనం. వస్తువులనుండి శబ్దం రాకుండా నిశ్చలంగా వుంటే మౌనంగా వున్నాయని అనం.అక్కడి వాతా వరణం నిశ్శబ్దంగా వుందనే అంటాం.

ఇంగ్లీషు భాషలోని పదాలతో వీటిని అర్ధంచేసుకోవాలంటే కొన్నిపదాలను చూద్దాం
hush – quiet – still – quietness – calm – stillness – hush – shush – shut up –
quiet – tranquil – still – placid – serene – peaceful – – calmness – quietness – tranquillity – serenity – pacify – appease – soothe – lull – quieten.

నాకయితే ఈరెండింటి మధ్య తేడా బాగానే తెలుస్తున్నట్లుగా నే వుంది . నేను వాడిన మాటలు మీకు ఆభావాన్ని సరిగా చేరవేసేలా ఎన్నుకున్నానో లేదో కానీ. ఏ ప్రతిపాదన మీద ప్రశ్నవున్నా, మీ వైపునుంచి మరికొంత సవరణ, వివరణ పూరణ వున్నా దయచేసి శబ్దంగా వుండండి. స్ధబ్దంగా వద్దు.

కవిసమయాలలో భాషచేరవేయలేని చాలాభావాలను మౌనం చేరవేస్తుందని కవులు రాస్తుంటారు. భాష నిజానికి శబ్దంతోనో, సంకేతాలతోనో మాత్రమే ఏర్పడి లేదు. దానిలో నాన్ వెర్బల్ కమ్యూనికేషన్ కూడా ఒక భాగమే చిరునవ్వు కావచ్చు, దయాపూరిత చూపులు కావచ్చు, ప్రేమగా దగ్గరకు తీసుకున్న ఒక హగ్ కావచ్చు బాడీ లాంగ్వేజ్ కావచ్చు ఇవ్వన్నీ కూడా కొన్ని భావాలను చేరవేస్తాయి. భాషలో చెప్పలేని అనుభూతులను కూడా భాషలో పదాలకందని అభినివేశాలను కూడా నాన్ వెర్బల్ ఒక్కోసారిచేరవే
స్తుంది. అందుకే మౌనం మిన్న అనుంటారు. ప్రతిదానికీ దాని శక్తి వుంటుంది. పరిమితీ వుంటుంది వాటిని ఎంతబాగా తెలుసుకుంటుంటే అంతబాగా వినియోగించుకోగలుగుతాము.

Standard
తత్వం

దేవుడు కనిపిస్తాడా ?

దీనిపై మన సాధారణ చర్చలకంటే చాలా లోతైన, శాస్త్రబద్దమైన చర్చే జరిగినట్లు ఉపనిషద్ సారాలలో తెలుస్తోంది.
కేనోపనిషత్తు ద్వితీయఖండంలో శిష్యుని ప్రశ్నకు సమాధానంగా గురువు చెప్పిన బ్రహ్మసాక్షాత్కార రహస్యం ఇలా వుంది.

అస్య బ్రహ్మణ: యద్ రూపం(తత్)
త్వం సువేదేతి యది మన్యసే
నూనం దభ్రమేవ వేత్థ. అథను దేవేషు
అస్య యద్ (రూపం) విదితం తదపి త్వం నున్యసే
సువేదేతి తే మీమాంస్యమేవ మన్యే

(పదపదార్ధాన్ని కాదు కానీ విశ్లేషణ ఏమిచ్చారో కొంచెం వివరణాత్మకంగా చూస్తే)
ప్రత్యక్షం కావడం అంటే సినిమాల్లో ఎన్టీవోడు డింగ్ మని కెమేరా ముందుకొచ్చి ‘ భక్తా ఏమి నీ కోరిక’ అని అడగటం కాదు. లేకపోతే ‘నరుడా ఓ నరుడా ఏమి కోరికా ’అని గంతులేయడమూ కాదు.
ఇంద్రియాల ద్వారా తెలియటం లో ఆలోచిస్తే రూపం మాత్రమే కంటికి కనిపిస్తుంది. మీకు తీపిని తెలుసుకున్నారా? అని అడిగితే అవును నా కంటికి కనిపించింది అని చెప్పరు. దానిని గుర్తించే సాధనానికి తెలియాల్సిన పద్దతిలో తెలిసిందో లేదో చూస్తారు. అంటే తీపి తెలియటం అంటే నాలుకకు ప్రత్యక్షం గా తాకించటం ద్వారా తెలియడమే కదా. అలాగే చక్కటి సంగీతమో, వీనుల విందైనా శబ్దమో మీకు తెలిసిందా? అంటే అది కూడా కళ్ళముందు కదలాడటం కాదు. నునుపో చల్లదనమో తెలియడం అంటే అదికూడా మరేదో ఇంద్రియ గోచరం కావడమే కానీ కేవలం కంటికి సంభందించిన గొడవ మాత్రమే కాదు. ఇది ఇంద్రియాలకు తెలియటం గొడవ.

ఇక పోతే రేడియో తరంగాలు వున్నాయని మీరెరుగుదురా? అంటే సమాధానం చెప్పేందుకు ఇంద్రియసామర్ధ్యం మాత్రమే సరిపోదు ఇంద్రియానికి అతీతమైన రేడియో తరంగాలు, పరారుణ కిరణాలు ( Infra Red), అతినీలలోహిత కిరణాలు ( Ultra violet) లాంటి వాటిని గుర్తెరగాలంటే మరేదో సాధనం సహాయాన్ని తీసుకుని ఇంద్రియాల శక్తికి అందేలా చేసుకుని గుర్తిస్తున్నాం.

కరుణ,ప్రేమ, వాత్సల్యం లాంటి అభౌతికాంశాలను, అబ్ స్ట్రాక్ట్ అంశాలనూ మనో విశ్లేషణలతో గర్తించామని చెపుతున్నాం. ఏదో సినిమాలో బ్రహ్మనందం అడిగినట్లు ‘‘ ఏదే నా మీద ప్రేమను చూపించు, ఇప్పుడు చూపించు ’’ అని రోడ్డు మీద వీరంగం ఆడితే గబుక్కున జేబులోంచో, సంచీలోంచో తీసి దడాలున చూపించేది కూడా కాదు.

మరి భగవంతుడు / సృష్టికర్త / సృష్టికారకుడు / ఇంకా… వగైరా వగైరా వున్నాడనో (నిశ్చయం), వున్నాడేమోననో ( అనుమానం), ఖచ్చితంగా లేడనో అనుకోవాలంటే ఏం తెలియాలి ??

ఏ లక్షణము లేదా ధర్మము ద్యారా తనని గుర్తించే వీలుందో ఆ లక్షణాన్ని గుర్తించటమే తన రూపాన్ని తెలుసుకోవటం అని చెపుతుంది. పై సమాధానం అతడు ఇంద్రియాలకు అలభ్యుడని (కేవలం మహద్ వాచకంగా సౌలభ్యం కోసం వాడుతున్నాను) ఇతర సాధనాలకు దొరకడనీ చెపుతున్నారు.

డామిట్ మాకు అర్ధం కానిదే మేం గుర్తించం. కుదిరితే ప్రెండ్ రిక్వెస్ట్ పంపమనండి చాట్ చేసి తేల్చుకుంటాం. ఫేక్ ఐడీ నో ఒరిజినలో నని అంతే దట్సాల్..
Standard